Bir xəstənin həyata baxışı... ( Axira kimi oxuyun deyer )

Xəstə" sakitcə otağa daxil olur, əyləşir və tələsmədən həkim ilə söhbətə başlayır:

-Düşünmüsən ki, niyə külək kobudcasına məzələnir ağacların incə budaqları ilə? Bəlkə, oynayır onlarla, sevir, gizlədir qəlbinin qaranlıq künclərində. Deməli,o yazıqdır, o acizdir sevginin qarşlsında, onu qınamayın.

Üstündə min bir səs-küylü hadisələr baş verən asfalt. Qoy qulağını üzərinə, nəfəsini saxla. Eşidirsən? Qışqırır torpaq altdan : "boğuluram, xilas edin!"

Yönləndir gözlərini o ucsuz bucaqsız səmalara. Hə, yağış yağır, sevirsən yağışı, sevinirsən, gülümsəyirsən.
Amma dayan! Heç düşünmüsən ki, mələklər axmaqlıqlarımızla mübarizədən bezib, qalxıb göylərə, tüpürürlər üstümüzə?

Dəniz...Mavi dəniz...Gözəl çırpınır... Dalğaları qışqırır, duyğuları yerə göyə sığmır. Hələ o səs... O, sahilnən bir birini sevir sanki. O sənidə sevir sanki. Bəlkə bağırır qulaqlara batmayan səslə, əlləri(dalğaları) ilə itəliyir, çırpır özünü qayalara "əl çəkin mənnən, yığışdırın gəmilərinizi, bəsdir çapdız məni, bəsdir sorduz qanımı(neft).

Zəlzələ, dəhşətli zəlzələ. Niyə olur bu hadisə? Ata ve oğul misalı götürək. "Ata oğlunu çox istiyir. Balaca oğul səhv hərəkətlər edəndə, atası onu bağışlaya bilir. Amma bəzən onun səbr kasası dolur. Və hərdən bərk şillə vurur oğluna." Buda bizə şillədir, özümüzə gələk deyə.

Çaylar. Onlar həmişə qaçırlar və ümidləri var. Niyə? Çünki mundarlıqları, yalanları, xəyanətləri, ikiüzlüləri, paxıllıqları və s. görüb baş alıb qaçırlar. Və heç vaxt dayanmırlar, elə bil "təmiz" yer axtarırlar, məhs buna görə də ümidləri var.
İnsanlar çox sırtıqdılar. Doktor, bilirsiz niyə? Günəş batdı, hava qaraldı, insanlar elektrik cihazlar kəşv etdi. Göl quruyur, süni kanallar yaradılır

Ağaclar boy atır, insanlar onları məhv edir. Ağaclar havanı təmizliyir, insanların mənasız fabrik və zavodları kirləyir. İnsanlar vəfat edir, o birisilər klon yaratmaq həvəsinə düşürlər.


Doktor, insanlar çox