Ünsiyyət qurmağı bacarırıqmı?

İnsan fərd olmaqla yanaşı, həm də cəmiyyətin bir hissəsidir. Hər gün çox sayda insanla əlaqədə oluruq. Ünsiyyət ancaq danışmaq, söhbət etmək, vaxt keçirmək deyil. Eyni zamanda söhbətdən faydalanmaq, zövq almaq və təbii ki, müsahibimizdə özümüz haqda xoş təəssürat yaratmağa çalışmaqdır. Xüsusən də əgər müsahibimizlə yeni ünsiyyət qurmuşuqsa.

Savadlı və gözəl nitq yaxşı müsahib olmağın əsas şərtlərindən olsa da, uzun-uzadı danışıb qarşı tərəfi bizi dinləməyə məcbur edən, ya da tez-tez sözümüzü kəsən adamlarla söhbət bizə maraqsız gəlir. İnsanlar qulaq asmaqdan çox danışmağı sevirlər. Bu gün dinləmə mədəniyyətinə çox ehtiyac duyulur. Hətta efirlərdə belə aparıcıların bir çoxunun dinləmə mədəniyyətindən uzaq olması təəssüfedici haldır. Səbəb nə olursa-olsun, müsahibin sözünü tez-tez yarıda kəsmək etikadan kənardır. Bəzən darıxdırıcı olsa belə dinləməyə məcbur oluruq. Əgər insanlarla işləyiriksə və onlarla münasibət qurmalıyıqsa, qulaq asmağı da öyrənməliyik. Unutmayaq; sadəcə yaxşı müsahib olmaq da yetər ki, insanların xoşuna gələk. Bunun üçün ünsiyyət zamanı bir neçə cəhətə diqqət etməmiz lazımdır:

1) Ətrafımızdakı insanlarla (xüsusən də gündəlik münasibətdə olduğunuz iş yoldaşı, qonşu və s.) ürəkdən maraqlanmaq. Sadəcə salam verib ötməmək, hal-əhval tutmaq.

2) Bunu edərkən mütləq gülümsəmək.

3) Yaxşı dinləyici olmaq: müsahibimizə özləri haqqında danışmağa imkan vermək.

4) Müsahibimizi maraqlandıran şeylərdən danışmaq.

5) Onu dəyərləndirdiyinizi bildirmək.

6) Söhbət zamanı tez-tez “Mən” sözünü işlətməmək. Bu kimi ifadələrdən qaçmaq.

7) Ən əsası müsahibimizlə özümüzə aid olan məsələlərdən danışmaq. Üçüncü şəxs (və ya şəxslər) haqda, xüsusən də qeybət xarakterli söhbətlərə yer verməmək.

Əgər bu qaydalara riayət etsək, inanıram ki, müsahibimiz daim bizimlə ünsiyyətə can atacaq.