yarım dirhəmə toxum alıb əkdim. Həmin il bol məhsulum oldu, satıb on səkkiz min dirhəm qazanc əldə etdim. Bir müddətdən sonra həmin adam yenə məni axtarıb tapdı, yanıma gəlib muzdunu tələb etdi. Mən bu dəfə onunla mübahisə etmədim, halallıq naminə qazandığım bütün pulu ona bağışladım və onu razı saldım. Ilahi! Bu işi Sənin halal-haramını qorumaq xatirinə etmişdim. Əgər bu işimdən razısansa, bizi buradan xilas et!”. Qaya parçası bir az da hərəkətə gəlib kənara diyirləndi. Amma hələ mağaradan çıxmaq mümkün deyildi.

Üçüncü abidin növbəsi gəlib-çatmışdı. O da öz əhvalatını danışmağa başladı: “Mənim qoca ata-anam vardı. Hər gecə yatmazdan əvvəl içmək üçün onlara süd gətirib verirdim. Bir gün işdən evə gec gəldim. Gördüm ki, valideynlərim yatıblar. Süd qabını yataqlarının yanına qoyub getmək istədim. Amma birdən ağlıma gəldi ki, qabın içinə qurd-quş düşər, valideynlərim qaranlıqda südü içib zəhərlənərlər. Istədim ki, onları oyadıb südü içizdirim, amma yuxularını pozmağa ürəyim gəlmədi. Qabı əlimdə tutub yatağın kənarında oturdum və gözləməyə başladım. Gecəyarısı valideynlərim özləri yuxudan oyandılar, mən südü onlara içizdirib xatircəm oldum və getdim. Ilahi, özün şahidsən ki, bu əməli Sənin razılığını qazanmaq naminə etmişdim. Sən də bunun xatirinə bizə nicat ver“. Həmin an mağaranın girişindəki qaya parçası kənara düşdü və abidlər oradan çıxıb öz yollarına davam etdilər. Beləcə, Allah yolunda təmənnasız edilmiş üç əməlin savabı onları mağaranın içində ac-susuz qalıb ölməkdən xilas