üçün göndərilib. İblis Adəmin qarşısında səcdə etməyib ilahi əmrdən çıxdı, bununla da bu üç istiqamətin hər birində günaha düşdü. Əvvəla, küfr etməklə əqidəsini itirdi. Daha sonra lovğalanmaqla öz mənfi əxlaqını nümayiş etdirdi: "O, lovğalanaraq (səcdə etməkdən) imtina etdi və kafirlərdən oldu" (Bəqərə, 34). Nəhayət, Allahın əmrindən boyun qaçırmaqla fisqə (günah aludəliyinə) düçar oldu: "O, öz Rəbbinin əmrindən çıxdı" (Kəhf, 50).
Allahın yaratdıqları içində ilk dəfə təkəbbür edib lovğalanan İblis oldu. O, gildən yaranmış İnsanın üstünlüyünü qəbul etməkdən boyun qaçırdı, "mən alovdan yaranmışam, o isə torpaqdan; alov torpaqdan üstündür" deyə, ona təzim etmədi. Halbuki, xilqət baxımından İblisdən daha şərəfli olanlar, yəni nurdan yaradılmış mələklər Allahın əmrinə boyun əyib, Adəmin qarşısında baş əydilər. İblis bununla həm də ilk fitnənin əsasını qoydu, haqla batili müqayisə etdi və üstünlüyü batilə verdi. Həzrət Mühəmməd Peyğəmbər (s) bu barədə buyurub: "Dində qiyas (müqayisə) etməyin. Dində qiyas olmaz. Şübhəsiz, ilk qiyas edən İblis olub" (Müttəqi Hindi. Kənzül-ümmal, I, 209, 1049-cu hədis; Deyləmi. Firdövsül-əxbar, V, 204, 7612-ci hədis; Zəhəbi. Mizanül-etidal, I, 133; Əllamə Məclisi. Biharül-ənvar, II, 286 və