Kor olsa da qəlbi var ( Axira kimi oxuyun )

Qadın hər səhər olduğu kimi o gündə ağ dəyənəyi və əl prosedurası ilə avtobusa minmişdi.
Sürücü:
— «Xanım soldan üçüncü sıra boşdur»,- dedi.
Qadın 32 yaşında gözəl bir qadın idi və yoldaşı olduqca yaraşıqlı bir hava zabiti idi. Bundan bir neçə ay əvvəl səhv diaqnoz nəticəsində reallaşdırılan əməliyyatla qadın gözlərini itirmişdi. Gənc qadın əməliyyat sonrası görə bilmirdi və əsla görə bilməyəcəkdi. Əri əməliyyatdan sonra ağrılı gerçəyi öyrənincə yıxılmış və öz-özünə bir söz vermişdi. Əsla arvadını tək buraxmayacaq, ona sonuna qədər dəstək olacaq, öz ayaqları üzərində dayanana qədər cəsarət verəcəkdi.

Günlər keçirdi. Qadın hər keçən gün özünü daha pis hiss edir, çox sevdiyi ərinə yük olduğunu düşünürdü. Yoldaşının bu içinə qapalı, pessimist halı ərini çox üzürdü. Bir an əvvəl bir şeylər etməsi lazım idi, arvadı gündən günə öz içinə qapalı dünyasında itirdi. Bütün gün düşündü ər necə kömək edə bilərəm gözəllər gözəli yoldaşıma deyə… Birdən ağılına yoldaşının köhnə işi gəldi. Geri dönməsini istəyəcəkdi. Amma bunu ona necə söyləyəcəkdi, çünki artıq çox kövrək və qəmgin idi. Bütün cəsarətini yığaraq axşam arvadına mövzunu açdı.

Arvadı dəhşətlə gözlərini açdı:
— «Mən bunu necə edərəm mən koram»,- deyə qışqırdı.

Əri ona dəstək olacağını hər səhər işə onu özünün buraxacağını və axşam alacağını və ona çox güvəndiyini söylədi. Çünki yoldaşını tanıyırdı və bunu bacara biləcəyini bilirdi. Qadın böyük bir ümidsizliklə qəbul etdi, çünki yoldaşını çox sevirdi və onu qırmaq istəmirdi. Hər səhər yoldaşını işinə buraxır və axşamları götürürdü fədakar ər.

Günlər belə irəlilədi; arvadı əvvəlkindən bir az daha yaxşı idi. Lakin əri daha çoxunu istəyirdi, özünə söz vermişdi sonuna qədər gedəcəkdi. Axşam arvadına:
— «Artıq işə özün gedib gəlməlisən»,- dedi.

Qadın çaşmışdı. Bunu əsla edə bilməyəcəyini söylədi. Əri israr edincə onu yenə qıra bilmədi və bütün cəsarətini yığaraq qəbul etdi. Əslində bunu özü də