ərini saymırdı. Hər gün öz hüsn-cəmalını nümayiş etdirib ərinə minnət qoyurdu: “Sən mənim kimi gözəl qadınla yaşamağa layiq deyilsən. Nə vaxta kimi ömrümü səninlə çürüdəcəyəm? Padşaha hə desəydim, məndən ötrü istədiyim şəraiti yaradardı”.

Kişi arvadının şıltaqlıqlarına çox dözdü, ona öyüd-nəsihət verdi, əxlaqını düzəltməyə çalışdı. Amma səyləri heç bir fayda vermədi. Axırda qəzəblənib ikinci duasını etdi: “Qoy arvadım dünyada ən çirkin qadına çevrilsin!”. Allah o qadının bütün gözəlliyini əlindən aldı, onu çirkin, qoca bir qarıya çevirdi. Qadın öz əməlindən peşman halda bütün günü ağlayıb-sıtqayır, ərindən üzr istəyirdi. Övladları da onun bu halından üzülmüşdülər. Kişiyə hey yalvarıb-yaxarırdılar: “Anamızın halına daha dözə bilmirik. Onun əzabına son qoy. Görmürsənmi, etdiklərindən peşman olub”. Kişinin ürəyi yumşaldı, üçüncü duasını dilə gətirdi: “Ilahi, qoy arvadım öz əvvəlki vəziyyətinə qayıtsın”. Allah qadını əvvəlki görünüşünə qaytardı. Beləcə, düşüncəsizlik üç duanı puç etdi və ərlə arvad heç nə qazanmadan öz keçmiş həyatlarını yaşamağa davam etdilər.



Yenə keçmiş zamanlarda Bəni-Israil qövmünün içində bir mömin yaşayırdı. Bir gecə yuxuda ona Allah tərəfindən ilham edildi: “Allah sənə filan qədər ömür yazıb. Amma bu ömrün tən yarısı var-dövlət və firavanlıq içində, o biri yarısı isə kasıblıq halında keçəcək. Qərarı sən verməlisən. Hansını əvvəl istəyirsən: kasıblığı ya varlılığı?”.

Kişi səhər yuxusunu arvadına danışdı. Həyat yoldaşı bir az fikirləşəndən sonra ona məsləhət gördü ki, əvvəlcə ömrünün varlı hissəsini yaşamağı Allahdan istəsin.

Birdən-birə onların yaşayışı dəyişdi. Ailənin gəliri yüzqat artdı. Kişi nəinki məhəllədə, hətta şəhərdə sayılıb-seçilən adamlardan birinə çevrildi. Əllərinə pul gəldikcə, qadın ərinə məsləhət görürdü ki, kasıblara, ehtiyaclılara yardım etsin, qohum-qonşuya əl tutsun. Hamı onları xeyirxah, səxavətli, ürəyiyumşaq adamlar kimi tanıyırdı. Çətinliyi olanlar bu evə pənah gətirir və kömək görürdülər. Ər və