z ise bu qefil sualdan hec ne basha dushmedi; qashlarini qaldirib, istehza ile dodaqlarini buzdu.
- Siz meni kimese oxshadirsiniz, men sheherin ozundenem.
- Ele biz de sheherliyik, - deye Serdar sohbete ikice kelme ile yekun vuraraq aciqla dondu.
Ne qebahet etdiyini bilmeyen qiz, portmush halda tezeden dillendi:
- Sizin sualinizdan da, verdiyiniz cavabdan da hec ne anlamadim.
O bu sozleri tekce Serdara deyil, her ikisine muracietle soyledi. Oglanlarin susdugunu gorcek, ozunu haqli sanib sesini bir az da qaldiraraq dil-dil otdu:
- Mence uc-dord saati bu lojada intriqasiz da kecinmek mumkundur. Yerinizi darisqal eleyiremse, gede bilerem. " Siz hansi kenddensiniz? ". Danishiqda mentiq yaxshi sheydir! Teatrdaki oz intriqamiz bize artiqlamasi ile kifayetdir, bashqalarinin elavesine ehtiyacimiz yoxdur!..
Serdar dostuna baxaraq naraziliqla bashini yirgaladi: " Ade, bu ne yaman hikkeli imish! ". Ekrem odla su arasinda - cixilmaz veziyyetde qalmishdi. Hec birinden kece bilmirdi. Dostunu mudafieye qalxsaydi, qizin uzu ondan donecekdi. O ise bunu istemirdi. Serdari da ayaga vermek kishilikden deyildi. Burada bir balaca liberalliq lazim idi. Ona gore de Ekrem dala cevrilib aram-aram soze bashladi:
- Bilirsiniz, xanim qiz, mence bizim lojada bir balaca anlashilmazliq oldu. Siz deyende ki, bu tamashani gormushem, duzu ele mene de qeribe geldi. Axi, oz aramizdir, premyera indidir. Ona gore menim temiz urekli... - Ekrem Serdarin kureyine shappildatdi - bu deliqanli dostum da ele bildi ki, siz bizi teatrdan bixeber adam hesab edirsiniz... Bir qeder xetrimize deydi. Eger buna ehtiyac varsa, men uzr istemeye haziram... Nahaq yere esebleshmeyin.
Ekremin etirafi qizin xoshuna geldi. Ancaq oz xisleti xilafina getmeyerek, yene kinaye ile dillendi:
- Evvela, izahatiniz ucun tesekkurler. Sonra size, hem de yaninizdaki " temizurekli, deliqanli dostunuza" bir daha eshitdirirem: Beli, men bu tamashaya baxmisham! Aydindir?
- Xeyr! - Serdar tapanca kimi acildi.
Perde ishiqlandi,