r azdan o, ishe bashlayanda xeste arvad heftelerle, aylarla tek evde nece qalacaqdi? Axi, onun birce oguldan savayi hec kesi yox idi. Duzdur, Ekremin xalasi herden gelib Cavahire bash cekirdi. Ancaq bu qaygiya da hemishelik umid etmek olmazdi.
Beli, deyesen, subayligin dashini atmaq, aile qurmaq vaxti yetishmishdi.
Ekrem kicik yashlarindan atasiz boyuse de, ehtiyac cekmemishdi. Qabarli ellerinin zehmeti ile, alninin teri ile halal corek qazanan Mirqasim kishi onlar ucun iki goz otaqdan ibaret menzil, seliqeli heyet-baca ve az-cox vesait qoyub getmishdi. Sonralar ise anasi Cavahir derzilik etmekle oglunu oxutdurub, boya-basha catdirmishdi. Hele yeri dushende Ekremin teqaudunden, ozunun maashindan qenaet ederek bezi xirda-para "lazimli sheyler"de alib dala atmishdi.
Eh!... Dogrudan da onun boynunda valideynlerinin ne qeder haqq-sayi vardi! Bu ulvi, muqeddes borclari hec bir yaxshiliqla odemek mumkun deyildi.
Ekrem fikirden ayrilanda qarshisindaki sehnede basqa bir heyatin menzeresi canlandi.. Burada kubar tebeqeye mexsur adamlar omrun menasini var-dovletde axtarir, yashamagin neshesini eylencelerde, sherabda ve ehtirasli qadin dodaqlarinda gorurdu. Budur, shahzadeler sarayini xatirladan genish otaqda qichini qichinin ustune ashirib, ag ortuklu yumshap kresloya yayxinmish shishman govdeli, sallaq buxaqli bir avropali zadegan eylenmek ucun yanina gelecek xanimin yolunu gozleyerek ovcundaki qizil pullari cingildede-cingildede deyir:
"- Dovlet ve xoshbextlik! Bunlar lap ezelden ekiz yaranmishdir. Sermayesiz insanin heyati ile heyvan guzerani arasinda feqq axtarmaq, menim eqidemce en boyuk axmaqliqdir. Seadeti, dovlet daima yedeyine alaraq oz arxasinca cekib getirmishdir. Cibi bosh yashamaq, agir ezab yuklerinin altinda chapalamaq demekdir. Mene bu dunyanin her cur gozelliklerini, shirin nemetlerini bexsh eden menim milyonlarimdir. Onlar olmasaydi, zamanin ayaqlari altinda xirda bir qarishqa teki tapdalanib yer uzunden silinmishdim, getmishdim. Shan-shohret, meslek,