a olacagi ile qurrelendi. Lakin..
Bu fereh uzun surmedi. Barmagina nisan uzuyu taxilandan sonra Ekremgile ayaq acan Yegane getdikce arvadin nezerinde deyisdi. Cavahir ona yaxinlasdiqca, ondan uzaqlasmaq istedi. Qizin gozelliyi de, Ekreme gosterdiyi mehebbeti de, evdeki munasibeti de anaya saxta, qondarma gorundu. Cavahir bu sevdada oglunun yanildigini askar hiss etse de, derdini hec kese demedi, punhan saxladi.
Kash ele sonraki peshmanciliq da ananin dushunduyu qeder olaydi!..
Zifaf gecesinden sonra..yer yarilsaydi, Ekrem yere girerdi!..
Yegane - onun melaike teki pak, muqeddes sandigi qiz ismetsiz cixmishdi!
1939-cu il...
Qizmar yay ayi, gunorta cagi idi. Daskendde, Sheyxanaetaur baginin xiyabanlarinda cavan bir qaraci qizi dolasirdi. O, kolgeliklerde oturmus adamlara yaxinlasaraq yalvarici bir terzde fala baxdirmalarini xahis edib, talelerinden dogru xeber vereceyini inandirmaga calisirdi. Ovcunda ayna qirigi tutmus qaracini kimi tehqirli, soyuslu ibarelerle qovur, kimi atmacalar deyerek ele salir, kimisi de cibinin dibini arasdiraraq, qepik-qurusunu verib, oz bextini sinamaq isteyirdi.
Qiz, coke agaclari altindaki tenha skamyada eylesib murgu vuran, qara milli ag kostyum geymis, hesir shlyapali, tosqun, copur bir kisiye yan alanda, o, alnini ovusdurdu ve nazik cal biglarini sigallayaraq gulumsundu. Bu elverisli fursetden istifade eden qaraci tez onun bileyinden yapisib dil-dil otmeye basladi:
- Senin, qurban olum, isiqli, qara gozlerine, ay pehlevan kisi. Teki, hemise doshune yatan goycek arvadlarin, qizlarin uzune bele shadliqla gulesen. Onlar da senin ucun elden-ayaqdan getsinler. Hec bir arzu-kamin ureyinde qalmasin. Allaha inanirsansa, menim dediklerime shekk eleme. Bir-iki shahi ile kasib olmazsan, pul ver, falina baxim... - Qiz, ovcundaki ayna parcasini kisinin qarsisinda tutaraq saga-sola gezdirdi ve sanki bununla ozune inami artirmaq istedi. - Canina canim qurban, pehlevan kisi, xesislik sene yarasmir. Onsuz da qazandigin pullarin coxunu