keflerde, eylencelerde dagidirsan, xanimlara xercleyirsen. Hec zaman da heyfsenmirsen. Mene vereceyin qepik-qurusu da gozel balalarinin basina dolandir, onlara xosbextlik, sene uzun omur arzulayim...
Copur kisi qarsisindaki qizin dediklerinin ferqine varmadan, yerinde qurcalanib, onun sozunu keserek dillendi:
- Sen ne gevezesen? Dilotu yemisen, nedir?!
- Canina canim qurban, pehlevan kisi, Allah haqqi, hele bu vaxtadek dilime hec ne deymeyib...
- Niye?
Qaraci sefir bir gorkem alib shikayetlendi:
- Seherden uc fala baxmisam cemisi... Onlarin da birinden pul evezine tepik qazanmisam...
Copur kisi barmaqlarini qarninin ustune daraqlayib, skamyanin soykeneceyine dirseklendi. Tepeden- dirnaga, hem de tamahkar bir herislikle onu suzdu.
Qulaqlarinda qizil aypara sirgalari olan qaraci qizinin coxdan daranmamish qara saclari perakende halda ciyinlerine sepelenmish, qabaqdan ise alni ashagi tokulerek girde, ag sifetinin yarisini ortmusdu. Gilas kimi etli dodaqlari, balaca sivri burnu, qaranqus qanadina benzer qaslari ve badami, semavi gozleri vardi. Nazik, mutenasib bedenine bicimli godekqollu, sari ipek koyneyinin yaxasi shish doshlerinin ayricina qeder aciq idi. Xirda deneli boyunbagisi da, barmagindaki gumush uzuyun qasi da goy idi. Ayaqlarindaki yastidaban, nimdash cekmeleri onun qeseng baldirlarina esla yarashmirdi. Arxasi gune teref dayanmis qizin tunuk yupkasi icerisinde lap yuxariya qeder apaydin gorunen bicimli, totuq qiclari copur kisinin nezerinden yayinmadi. Bu qapali tamashanin vaxtini uzatmaq meqsedi ile o, qaracini eylendirmeye bir behane axtardi:
- Adin nedir?
Xeyli yubandiqdan sonra ona pul deyil, yersiz bir sual verildiyini goren qiz, donub uzaqlasmaq istedi. Lakin ne fikirlesdise, konulsuz ayaq saxladi.
- Adim neyine gerekdir, pehlevan kisi? - deye ezgin terzde xeber aldi.
- Lazim olmasa, sorusmaram ki!
- Anjelladir.
- Cox gozel. Nece yasin var?
- Onu neyleyirsen? - Qiz bezikmis kimi aciqlandi: - On alti desem, xosuna geler?
Copur kisi