Sabah basqasinin evine kocende dalimca qargimayasan...
Seltenet sevindi: " Sabah basqasinin evine kocende.. Yoxsa, qiz ere getmeye hazirlasir?! Allah agzindan esitsin! O gunu gorseydim, nezir-niyaz vererdim..."
- Aciq danissana, bala. Sozlu adama oxsayirsan.. Olmaya isteyenin var?..
Yegane ezilib-buzuldu:
- Elbette, seninle aciq danismaliyam. Ozgesi deyilsen ki.. Men seni hemise anamin evezi bilmisem. Duzdur, arabir erkoyunluk elesem de, sonra pesmanciliq cekmisem.
- Eybi yoxdur, qizim, dava-dalassiz hemxana olmaz. Men ele seyleri ureyime salib, kin-kuduret saxlamaram.
Selteneti yola getiren Yegane metlebe kecdi:
- Nece vaxtdir Ekrem adli bir oglanla gorusurem. Menimle evlenmek isteyir. Ancaq...hele raziliq vermemisem.
- Niye? Beyenmirsen?..
- Beyenirem.. Lap urekden sevirem onu. Ancaq...
- Bes kimi gozleyirsen?
Yegane azaciq susub, sozune davam etdi:
- Qorxuram...bura gelende agzindan bir soz qacirdasan, her sey pozula...
- Ay qiz, deli olmusan nedir?! Men durub daha ona demeyecem ki, Yegane filan gun filankesle kinoya-teatra gedib. Usagam neyem?..
- Indi ki, sohbet acildi, senden ne gizlin, - deye qiz, kecmis isleklerini ort-basdir elemek ucun arvadin fikrini yayindirdi. - Uzum ayaginin altinda....arada geceler eve gelmeyende de ele onunla bir yerde olmusam... Kinoya, teatra da hemise Ekremle getmisem...
- Sozunden bele cixir ki, siz bes-alti aydir sevisirsiniz.
- Beli. Belke bir az da artiq.
Eslinde ise bu dogru deyildi. Onlar ucuncu ay idi ki, gorusurduler.
Seltenet, Yeganenin haqqinda nahaqdan basqa cur duyunduyune gore ozunu danladi.
- Onda bes, menden niye cekinirsen, bala? Agzimdan ne qacira bilerem ki?
- Erde oldugumu! Senden xahis edirem, bu barede o bilmesin!
Kirayenisin qizin heyetden kocub getmesini urekden arzulayan Seltenet bele furseti goyde axtarirdi. Ele ona gore de yagisli gunde Yegane Ekremi eve getirende qadin sevinmisdi... Hetta, basqa vaxtlar shenine sigishdirmasa da, o axsam cay demleyib, qizin otagina aparmaga mecbur