Yegane cox qeribe bir teklif ireli surdu:
- Meni sevirsense, getme, Ekrem can! Odun, alovun icine girme!.. Men adam taparam, seni saxlatdiraram...
- Sen ne danisirsan, ay qiz? Deli olmusan, nedir?!.
- Sozume qulaq as... Pul barede fikirlesirsense, onu da ozum duzelderem. Ne qeder isteseler, vererik, sen getmezsen, menim yanimda qalarsan...
Ekrem aci istehza ile gulumsedi:
- Yegane, gorunur, biz hele bir-birimizi yaxsi tanimiriq. Eger gunahina goz yumub seni bakire qiz kimi qebul etmisemse, bu, hec de o demek deyil ki, men qeyretsizem! Bilsem gunu sabah oleceyem, yene getmeliyem!...
Zifaf gecesinden sonra Ekrem Yegane ile uzulushmeyi qet etmishdi. Eshqine temiz qelble baglandigi bir qiz onu aldatmishdi. Mehebbetde bundan da boyuk xeyanet, bundan da agir cinayet olardimi? " - Dur, ne qeder hava isiqlanmayib, geyin, get xarabana! Sen mene lazim deyilsen! - deye Ekrem oz hokmunu vermisdi. - Sen adda adam tanimaq bele istemirem! ".
Yegane onun ayaqlarina dusub, goz yashlarini sel kimi axidaraq yalvarmisdi: "- Meni bagisla, Ekrem can, kec gunahimdan... Yaninda uzuqara oldugumu demeye dilim dolanmirdi. Qorxurdum meni atarsan... Senden ayrilmaga heyfim gelirdi. Axi, menim hec kimim yoxdur. Atasiz, anasiz tek qizam.. Inan, ancaq sevdiyim ucun heqiqeti gizletmishem.. Bu derd hemise mene eziyyet verib. Her seninle gorusende xecalet cekmisem. Neyleyim, men bedbext, neyleyim ki, aglikesmez usaq olmusam, aldadib yoldan cixariblar.. Sen de meni atsan, daha kime lazimam... Oldur, oldur meni, geri qaytarma, Ekrem can. Ozun bilirsen ki, seni ne qeder sevirem.. Yadindadirmi, deyerdin, birimiz od olsaq, gerek o birimiz su olaq.. Soyle, mene hec rehmin gelmirmi?.. Aman, Allah, niye o zaman canimi almadin, indi meni xecil eledin?.. Axi, bu gunu gormek istemirdim. Ah! Kash bir udumluq zeher olaydi, icerdim, biabirciliqdan qurtaraydim. Sen de adamlar arasinda xecalet cekmeyeydin...".
 Ekremin, bu yalvarislardan ureyi agrimisdi. Yeganeye nifreti sonmusdu, ona yazigi gelmisdi.