burada ne gezirsen?!
- Ele restorandan tek cixdigini gorub arxanca geldim. Meni neden tanidin?
Yegane ezgin veziyyetde boynunu yana eyib, qorxurmush kimi, astadan picildadi:
- Barmagindaki uzukden.
Bayaqdan qiraqda dayanmish Aslan onlarin her bir hereketini izledikce, hirsinden dodaqlarini ceyneyirdi.
Zakir Yeganeni qarsi sekiye kecirdi; dongeni burulub, asagi endiler.
- Gelenden sonra telefonla zeng vursaydin, xencerinin qashi duserdi.
Oglan gunahkar gorkem aldi:
- Bosh zeng vurmaqdan ne cixar?..
Sabir baginin qabagindan otende, Yegane saatina baxib, yavasidi.
- Telesen yerin yoxdur?
- Xeyr.
- Eylesek burada bes-on deqiqe. Teatrin vaxtina da hele xeyli var...
- Ne deyirem ki.
Elden-ayaqdan uzaq, sakit bir yerde oturdular. Yegane ne dusunduse, cantasini acdi, bir deste pul cixarib Zakire uzatdi.
- Al, ureyini qisma.
Oglan, heyali qiz kimi ezilib-buzuldu:
- Sen meni utandirirsan...
- Gotur! Yene lazimin olsa, menden cekinme. - Yegane, etir qoxuyan qirmizi yuzlukleri qatlayib Zakirin pencek cibine basdi. - Ancaq bu, basdan deyirem, borc vermirem. Qaytarmaq barede fikirlessen, inciyerem! Esitdin?
- Vallah, bilmirem bu ne xecaletdir...
- Xecaletli dusmenin olsun. Sene kederlenmek yarasmir.
Sonra sohbet Ekrem barede getdi:
- O defe kucenizden kecirdim, gordum qapinizda qara eynekli birisi dayanib. Bildim ki, erindir...
- Beli, erimdir!.. - deye Yegane dusunceli halda onun sozunu tesdiqledi. - O da mene bir derd olub. Kas hec gelmeyeydi! Tekce korumuz eskik idi!.. Eh!.. Dur, gedek, Men de bir cur bedbextem!
Qalxdilar, Zakir Yeganeni teatrin tinine qeder oturdu. Ayrilmaq isteyende, qadin eyhamla dillendi:
- Demek, bir de seni hacan cagirtdirsaq, onda gorerik? Yoxsa, yadina duseceyem?..
Zakir cibindeki pullari ovcunda oynada-oynada cavab verdi:
- Ele bu axsam men senin qullugunda haziram.
- Axsam yox, gunun ikinci yarisinda.
- Menim bu gozlerim ustde! Saat necede?
- Ikide.
- Harada?
- Ele burada.
- Danisdiq! - Zakir qadinin bileyini