n qaqqildadi:
- Neye gulursen? - Oglan maraqlandi.
- Senden qeribe hekim olar! - deye Yegane ona satasdi. - Basi agriyan xesteye qarin agrisi dermani verersen!.. Menim ayaqlarim donub, sen ellerimi ovusdurursan... Ha!.. Ha!.. Ha!..
Qapi doyuldu.
- He, gel gorum!
Kayuta, icerisi sampan butulkasi, konfet ve meyve ile dolu mecmeyi, sonra da, kohne qara kostyumlu, ag koyneyinin nishastali yaxasina kepenek boyda qara bant vurmus dazbasli, goderek kosa bir kisi girdi. Yegane, hec ozu de bilmedi, ne ucun, hansi elametlerine gore onu copur dellala oxsatdi. Ureyi yerinden oynadi.
Kosa, burnunda "Deli ceyran" mahnisini mizildaya-mizildaya getirdiklerini stola duzende, Zakir xeber aldi:
- Bes sokolad?
- Uzum ulum unnan yuxdur! - Kosa, bos xurcuna oxsayan sallaq yanagini sappildatdi. - Ulse, sennen artug uglana verecekem?..
- Yaxsi, gotur podnosunu, get! Burani da seher gelib yigisdirarsan.
- Bes shampanskini pardatmiyim?..
Zakir qimisdi:
- Ay tulku!.. Emelinden qalmirsan. Partlat!
 - Unde, dale cekulun, guzvuze deger.
Kosa, stolustu lampani ozune teref cevirib, qapinin agzinda durdu. Butulkanin qurgusun kagizini soydu; bogazina dolanmis meftil qursagi acdi. Arada Zakirin uzune baxib, sit-sit hirildayanda sifetini saysiz-hesabsiz derin qirislar burudu. Sonra tum gozlerini qiydi, butulkanin agzini lampaya tuslayib, nisan aldi.
Yegane qulaqlarini tutaraq kunce qisildi. Kosanin keleyini bilen Zakir de divara teref cevrildi.
Birden, sanki dalbadal iki tapanca acildi: "Part! Part!". Butulkadan cixan tixac zerble lampaya deyerek onu da partlatdi. Qaranliq kayutu kosanin iblisvari qehqehesi burudu. Zakir elini qapinin cercivesine uzadib tavandaki gece isigini yandirdi. Restoran xidmetcisinin bu hoqqabazligi Yeganeni de eylendirdi, guldurdu. Kosa, shampan sherabinin kopuklu shirnagini fujerlerden birine yoneltdi.
- Tez ol, uzatma! - deye Zakir onun cibine bir yuzluk basdi. - Kurun bayira! Sen burada yubansan, cox hoqqa cixardacaqsan...
Kosa, icaze istemeden,