n oglu olaydi! - deye hesretle dusunen Fikret, iri bir cinarin govdesinde soykenib, qollarini sinesi uste carpazladi. - Anamin da arzu kami ureyinde qalmazdi. Ushaga atamin adini qoyardiq. Eh... Bir o gunu gorseydim ki, balam tezece ayaq acib, elinden tutmusham, menimle yanashi budreye-budreye addimlayir, herden de shirin dille agli kesenlerden danishir...".
Fikret durdugu yerde bir nece deqiqe murgulemisdi; gozlerini acanda xadimenin yene qarsisinda dayanaraq, gule-gule ona baxdigini gordu.
- xala sensen?! Ne xeberle gelmisen?!
Qari tezlikle cavab vermedi; qesden intizar yaratmaq ucun xeyli susdu, sonra hacandan-hacana shad bir sesle, ucadan dedi:
- Gozun aydin, oglun oldu!
Bu nidalar teze acilan seherin sakitliyinde eks-seda verdi...
Dogum evinin hundur darvazasi qabaginda mavi rengli bir "Moskvic" dayandi, elinde gul destesi tutmush Fikret tez mashindan dushub pilleleri telesik addimlarla iki-iki qalxaraq, yuxari cixdi..
Cox kecmeden benizi saralmish Guneshle, onun qoluna girmish xadime qapida gorundu. Cavan ananin sifetine, gozlerine ele xosh bir ifade hekk olunmushdu ki... Sonra da ag krujevali, ipek belekde olan korpesini ehtiyatla qucagina almish Fikret geldi. Heyete dushcek ushagin uzundeki tul ortuyu qaldirib ishiqda diqqetle ona baxdi; dodaqlarini korpeye yaxinlashdirdi, ancaq qiymadi, diksineceyinden qorxub geri cekdi.
Xadime, Guneshi mashinda eyleshdirib xeyir-dua verdi:
- Balan xoshbext boyusun, qizim. O gun olsun toyunu eleyesiz, ele bu "Moskvic"de ona gelin getiresiniz...
- Al, qoy bu igid oglan da yaninda otursun, darixmayasan, - deye Fikret ushagi ehmallica iceri uzadanda Gunesh mehebbetle erine baxdi, xefifce gulumsedi. Kirpiklerini bir defe endirib-qaldirdi, gozleri ile onu öpdu. Sonra elindeki gulleri qiraga qoyub, korpesini sinesine sixaraq, yerini rahatladi.
Fikret mashindan bezekli bir qutu goturub, uzunu qariya tutdu:
- Xala, al ! Bu cumbulu oglumuzun adindan sene hediyyedir!.. Salamat qal.
- Yaxshi yol, ay bala, boya-basha