z bu axsam sozlu adama oxsayirsiniz. Ancaq....nedense ureyinizi menden gizledirsiniz.
- Dogrudur, Feride. Sizi yubandirmaqda meqsedim vardi. Fikrimi deyisdim.
- Niye?
- O qenaete geldim ki, ele....bir dost kimi qalsaq yaxsidir.
- Bes siz ne isteyirdiniz?..
Ekrem, iri bir soyudun cetiri altinda ayaq saxladi:
- Shubhesiz, her isteyin de bir olcusu, hududu olmalidir. O heddi kecmeye menim cesaretim catmadi.
Feride qolundan tutub, onu yaxindaki skamyaya teref cekdi:
- Eylesin.
Oturdular.
- Danisin.
Ekrem ehtiyat eledi:
- Etrafimizda adam yoxdur ki?
- Varsa da bizden uzaqdadir.
Xeyli intizardan sonra, nefesini derib, telesmeden, xususi bir mentiqle soze basladi Ekrem:
- Heyat cox murekkebdir, Feride! Yollari kele-kotur, das-keseklidir... Men, bu yasimda az berkden-bosdan cixmamisam. Istiye, soyuga dusmusem; acini-sirini dadmisam. Adamlarin yaxsisini da gormusem, pisini de. - O, dizlerine dirseklenib yumruqlarini yanaqlarina diredi. - Indi heyata kor baxiram. Ancaq....insanlarin sesi, nefesi, suali, cavabi mene her seyi anladir. Sevinci kederden, mehebbeti nifretden ayiriram. Men, sizi de hemin instinktle tanimisam. Son zamanlar aramizda yaranan unsiyyet, sizin munasibetiniz, reftariniz meni cox dusundurur. Bilmirem, belke de sehv edirem... Isteyirem...elbette, eger bu veziyyetim sizi zinhara getirmeyecekse...ele hemise menimle bir yerde olasiniz... Bizim evde. Yasayaq omrumuzun axirina kimi, bir-birimizin basina dolanaq. Sizin geleceyiniz ucun, Shahinin xosbextliyi ucun ne lazimsa, men elimden geldni esirgemeyecem. Ancaq fikirlesin. Bunu, mebade, merhemet xatirine edesiniz... Men oz rahatligimi basqasinin ezab-eziyyeti hesabina qurmaga esla razi deyilem... - Ekrem yene bir papiros yandirdi. - Size deyeceyim bunlar idi...
Feride gozlerini ufuqlerle birlesen Xezerin nehayetsiz enginliklerine zilledi. Bedirlenmis ay denizin qaranliq koksune gumusu zolaq salmisdi.
- Men size inaniram, Ekrem! - dedi. Ve onun elinden papirosu alib, ayaqlari altina atdi,