ne ad geldi toqqusdurdum.. Teeccuble dodaqlarini buzub, urkek maral teki baxdi uzume: "Arvad deli olub, nedir?!.". Ureyimde dedim: "Deli olaram da...".
Zakir dikelib, yastiga dirseklendi:
- Mene inanmirdin, qesengdir?..
- Neyneyim, ay bala? Tiyatirda cox eybecer idi... Sen Allah, tapsir, bir de o efsiyent cildine girmesin, camaati bize guldurmesin... Ele birdefelik ertislikden cixib, evde otursa, lap yaxsidir.
- Bas uste! Sen de paxanla danis, bala-bala herekete gelsin.
O gece arvad erini yatmaga qoymadi. Sehere qeder oglunun gozaltisini teriflemekden yorulmadi.
Zakir, Yegane ile, valideynlerinin raziligi olmadan da evlene bilerdi. Ancaq anasinin "gelin ucun" mexsusi sifarisle coxdan duzeltdirib saxladigi brilyant qasli uzuyu, sirgani, medalyonu, bilerziyi elden buraxmaq istemirdi. Indi ayagi mohkem yer tutmusdu. Bir azdan subayliqla vidalashsa da, guzeranini rahat, zehmetsiz kecirmekde davam edecekdi. Yeganenin var-dovleti, ev-eshiyi, hemxanalardan toplayacagi kiraye pullari...ustelik, oz anasinin vereceyi qas-dasli qizil seyleq hamisi, hamisi onun ixtiyarinda olacaqdi. Sonrasina ise... Zakirin basqa planlari vardi. Yeganeden ayrilmaq cetin deyildi...
Bakida havalar qizmisdi. Bele bir vaxtda kurort sheherlerinin parklarindan, restoranlarindan, plyajlarindan kenarda qalmaq Zakirin fikrince axmaqliq idi. Her oten gun omurden gedirdi.
- Ana, paxana picilda, Tiflise xarici mallar gelib. Yeganeye pal-paltar lazimsa, ozumu verim ora, - deye Zakir, atasindan pul qoparmaq meqsedi ile sohbet saldi.
Arvad, taxca-bagcada gizletdiyi naftalinli eskinaslari getirib ona verende, "evlerini soyan ogrularin" dalinca belke yuzuncu kere qargidi. Sonra uzunu ogluna tutaraq alacagi seyleri sadaladi, dukan-bazara girende ehtiyatli olmasini tapsirdi.

* * * *

Yegane qonsulardan, Ekremin Feride ile evlendiyini esidende shen bir qehqehe cekib gulmusdu: "Ne deyirem ki! Teki xosbext olsunlar!..". Eslinde, ureyine dolan paxilliq onu qezeblendirmisdi. Aslanin mektubundan sonra