a bu, Yeganeye vurulan ikinci zerbe idi. Birinci kere reqibinden intiqam almaga cehd etse de, bacarmamisdi. Indi ise o, Ekremden daha cox Seltenete, Ferideye dag cekmeye furset axtarirdi. Lakin nece? Hansi yolla? Bilmirdi.
Yeganeye gore, Zakiri - Aslanin, Ekremin nifretle xatirladigi bir shexsi ele getirmek onlara en yaxsi cavab olacaqdi. Bir halda ki, bu sevdada ozunun de boyuk temennasi vardi. O, teatrda parlamamis sonen bir "ulduz" kimi sehneden sixisdirilib cixacagina emin idi. Bunu, ona yaxin qaygi gosteren rejissorlar indiden uzune vururdular. "Sen "Tarantello"dan sonra nece ildir xerceng kimi geri gedirsen! Senete mehebbetin gunden-gune azalir...".
Beli, Yegane bu sahede oz taleyini sherefsiz ve acinacaqli gorurdu... Uzagi iki-uc iledek copur dellaldan qalan bes-on qizil da xirdalanib, xerclenecek ve onda...ehtiyac qapisini doyecekdi... Yegane ise basqalari kimi yasamaq istemirdi. Zakirin atasina arxalanmaq, shan-shohretden elave, hem de gelecek qaygilarla biryolluq vidalasmaq demekdi... Ancaq onu bilmirdi ki, muflislesmis "xozeyin zerger"in tekce quru adi qalmisdir.
Kislovodska getmeye hazirlasan Zakir, biletini alib cibine qoyduqdan sonra Yegane ile gorusdu.
- Sabah Tiflise yola dusurem, - dedi.
- Xeyir ola?
- Elbette xeyirdir... Evden bazarliga gonderirler. Anam tapsirdi ki, bir senden de sorusum, daha ne isteyirsen...
Yegane minnetdarliq eledi:
- Mene senin sagligindan basqa hec ne lazim deyil. Calish, tez gel... Ayin axirina kimi burada ol... Men de tekem...
- Usaqsan?! Uzagi bir hefteye, on gune Bakidayam!
Lakin Zakirin mehz indi, Yeganenim dogum evine yatmaga gedeceyi bir vaxtda sheherden cixmasi ebes deyildi.
- Gerek bagislayasan... Seni oturmeye vagzala gele bilmeyeceyem...
- Hec men bu veziyyetde razi olarammi?..
Axsam qatarin terpenmesine azaciq qalmis Yegane hovlnak vagzala girdi, perronda Zakiri tapib, bir qiraga cekdi; Feridenin unvanina hazirladigi teleqramin, suretini ona verdi:
- Tiflise catan kimi vurarsan! - dedi ve boyali