bütün həyatımız boyu, mədə- bağırsaq sistemindən minlərlə kanserogen (xərçəng xəstəliyinə səbəb ola bilən) maddələr keçib gedir. Aydındır ki, qəbizlik olduqda bu zərərli maddələr orqanizmdə daha uzun müddət ərzində qalırlar. Onlar orqanizmdə nə qədər çox qalırlarsa, xərçəngin inkişaf etmə ehtimalı daha artıq olur. Yaşlı adamlarda bu risk daha çox olur. Axı onlarda xroniki qəbizlik daha çox təsadüf edilir. Buna görə də onların xərçənglə xəstələnmə təhlükəsi daha yüksək olur.

Bundan başqa, uzun müddət ərzində davam edən qəbizliklər, bağırsaqda nəcis daşlarının, son nəticədə isə bağırsaq keçməməzliyinin əmələ gəlməsinə də səbəb ola bilərlər.

Qəbizliklər həmçinin insanın immunitetini də aşağı salırlar. Bizə məlumdur ki, immun sisteminin 90%-i bağırsaqlarda yerləşir. Beləliklə, bağırsaqlarların istənilən, xüsusən də xroniki formada olan problemləri, immun sisteminə güclü mənfi təsir edərək, müxtəlif mikroblara, infeksiyalara, özümüzun mutasiya olunmuş (dəyişmiş) hüceyrələrinə (yəni, xərçəng hüceyrələrinə) qarşı bizim təbii müdafiəmizi xeyli dərəcədə zəiflətmiş olur.

Qəbiliklərdən, orqanizmin nəinki daxili orqanları, həmçinin xarici görünüşü də güclü şəkildə zərər çəkir. Belə ki, bu zaman dəridə xeyli sayda irinli səpgilər (yeniyetmə dövrdə olan səpgiləri ilə qarışdırmayın) əmələ gəlir. Onları digərlərindən ayırmaq heç də çətin deyil. Belə ki, bu səpgilər dərinin ən daxili qatlarından gəldikləri üçün çox dərin olurlar. Bunlar, təbii yolla (bağırsaqlarla) xaric ola bilməyən toksinlərdir. Onlar, məhz dəridəki məsamələr və piy vəzilərinin köməkliyi ilə xaricə “açılırlar”. Qəbizlik çox davam etmirsə, “bağırsaq” səpgiləri yanaqlarda əmələ gəlir. Qəbizlik uzun illər ərzində davam etdikdə isə, səpgilər kürəklər və sinə nahiyyəsində də əmələ gələ bilər. Belə insanlarda qocalma əlamətləri də vaxtıdan əvvəl meydana gəlir. Orqanizmin müxtəlif şlaklarla güclü şəkildə çirklənməsi nəticəsundə dərinin elastikliyi (tonusu) tez bir zamanda pozulur. Bu zaman dəri solğun və