a bilmədiyi üçün gənc ailəsini də sorğulamağa başlayır. Dövrlər arası böhran yaşanır. Gənclərin bu dövrdə yetkinlər dünyasının hakimiyyətini rədd etdiyini unutmamız lazımdır. Buna görə ailələrə problemlərin aşılması üçün gənclərin dünyasına enən bir yoldaşlıq etmə, paylaşma təklif edirəm. Analar qızlarıyla, atalar da oğullarıyla problemləri paylaşa bilər. Məsələn cinsəlliklə əlaqədar yaşanan problemlərlə əlaqədar özünün də yetkinlik dövründən keçdiyini, bənzər problemləri yaşadığını izah edə bilər, özünü necə hissetdiyini, hansı problemləri yaşadığını soruşa bilər, dinləyə bilərlər. Amma təlimçi, dayatmacı bir mövqelə yaxınlaşmamaları lazımdır.

Yetkinlik dövründə məktəb, ailə və uşaq üçbucağının əlaqələri yaxşıdırsa problemlər ən aza enir. Bu dövrdə məktəblərdə də yaş qruplarına istiqamətli ortaq qrup fəaliyyətləri yaradılmalı. Gənclər problemlərini paylaşmalı, içlərindəki səsi gizli tutaraq özlərini blok etdiklərini unutmamalılar. Ailələr gənclərə çətinlik çəldikləri mövzuları izah edəcək bir ünsiyyət forması meydana gətirməli. Mən yetişməkdə olan gənclərin onları qəbul edib verdiyi yerin kənarında daha geniş bucaqlı və ağıllı olduqlarını görürəm. Etdiyimiz müalicə işlərində onların yetkinlər dünyasındakı qalıb və düşüncələri çox ciddi qəbul etdiklərini müşahidə edirəm. Buna görə bir çoxu cəmiyyətdən və ailələrindən götürdükləri səhv istiqamətləndirmələr və mesajlar üzündən etibarsızlığa itələnilib yetkinlik dövrünün müsbət istiqamətlərini yaşamır, özünü əhəmiyyətsiz görür. “Mənim gələcəyim nə olacaq?” sualı gənclərin zehinini çox narahat edir. Bu da onları qorxulu, özünə inamı olmayan müstəqil davranmağı öyrənə bilməyən, depresif bir mövqeyə