u fikirləşməkdən başqa əlindən bir şey gəlməzdi. Həmin gün təsadüfən oğlan da həyat yoldaşı ilə parka gəzməyə çıxmışdılar. Qız həyat yoldaşı ilə bir yerdə oturub söhbət edirdilər. Birdən bir oğlan həmin qızın adını çağırdı. Qız tutulub qaldı görəsən məni çağıran kimdi deyə fikirləşdi. Arxaya çevirdi üzünü düz onun yanında bir qız uşağı var idi. Sən demə onu çağırırmış. Qız uşagı yanına çağırıb ona əlində olan güldən birini uzatdı uşaq da aldı. Ata deyərək atasının qucağına qaçdı. Oğlan onu tanıdı. Bu o idi. Onun bir vaxtlar dünyalar qədər sevdiyi qız. Qız da onu tanıdı. Bir-birlərinə həsrət dolu baxışlarla haradasa 2 dəqiqə baxdılar. Oğlan onun adını qızına qoymuşdu. Hər qızını çağıranda o yadına düşürdü. Qız onu görüb çox keçmişlərə getdi xəyalları. Bir vaxtlar canından çox sevdiyi insan artıq başqa bir qız ilə gəzirdi bir vaxtlar onunla gəzdiyi yerlərdə. Çox pis oldular ikisi də. 8 il aradan sonra iki göz yenə də üz-üzə gəlmişdi. Oğlan bir anda onu qaçıb qucaqlamaq istəyirdi, amma bacarmazdı axı. Çünki o evli idi. Oğlan qızını çağırdı yanına. Qız isə atan səni çağırır get qızım dedi. O gediş son gediş oldu. Onlar birdə heç vaxt üz-üzə gəlməyəcəkdilər, heç vaxt... Bir gün qızın telefonu zəng çalır bu qızın həyat yoldaşının ən yaxın dostu idi. Ona həyat yoldaşının avtomobil qəzası keçirdiyini bildirdi. İndi qız bu xəbərə sevinsinmi, pis olsunmu bir qərar verə bilmirdi. Heç uşaqları da olmamışdı bu 6 il ərzində. Qız yenə də tək qaldı bu dünyada. Onu iki dəfə tək qoydular bu dünyada. Artıq bütün ümidləri qırılmışdı. Bilmirdi nə etsin. Bu yalançı dünyaya nə desin? Günah bu dünyaya gələndədi deyərdi həmişə... Yenə bu yalançı dünya aldatdı onu. Həyatdan küskün bir şəkildə keçirdi günləri. Hər gün ömürdən gedirdi....
Sən taleyin işinə bax. Həmin günu parkdan oğlan həyat yoldaşını metro ilə yola saldı. Özu ilk dəfə ilk məhəbbəti ilə görüşdüyü yerə getdi xatirələri yadına salsın deyə. İlk məhəbbəti ilə o qədər xatirəsi var idi ki düşünməklə bitmirdi. Axşam oldu. Oğlan