a edərkən təşviş keçirir,onun baş tutmayacağını gözləyir.Məsələn,gecələr yuxuya gedə bilməməsindən,imtahan zamanı müəllimə yaxşı cavab verə bilməyəcəyindən və s. qorxur, həyəcan keçirir.Bu sindromun yaranması nəticəsində nitq pozuntuları (kəkələmə) impotensiya,yuxu pozuntuları və s.meydana çıxır.25 il ali məktəbdə mühazirələr oxumuş bir müəllim nevroza tutulduğu zaman auditoriyaya girməkdən qorxur,mühazirə oxuya bilməyəxəyindən ehtiyat edərək aylarla sevimli peşəsindən uzaqlaşmışdır. Gedişinə görə sarışan hallar nevrozu,adətən,daha uzun davam edir.Onların müalicəsi də xeyli çətinlik törədir. İsteriya İsteriya qədim dövrlərdən bəlli olan xəstəliklərdəndir.Əvvəllər belə hesab edirdilər ki,bu xəstəlik ancaq qadınlar arasında rast gəlinir və uşaqlığın “azaraq bədəndə gəzməsi” ilə əlaqədar meydana çıxır(Yunanca nustera-uşaqlıq deməkdir).Yalnız XVII əsrdə fransa həkimi Şarl Lepua müəyyən etdi ki,isteriya kişilərdə və uşaqlarda da rast gəlinir.Xəstəliyin başlıca xüsusiyyəti hərəkət və hissiyyat (emosiya)sferasına aid funksional pozuntuların olması,xəstənin asanlıqla təlqinə və özünü təlqinə məruz qalmasıdır.Diqqəti cəlb edən cəhətlərdən biri də onların öz xəstəliklərinə “xüsusi”münasibət bəsləməsidir.Bir tərəfdən müalicə olunmasını istəyərək həkimə müraciət edir,digər tərəfdən isə xəstəlik halından çıxmaq istəmir,sanki bu hərəkətlər ona zövq verir. İsteriya xəstəliyi, adətən,isteroid xasiyyətli şəxslərdə,İ.P.Pavlovun müəyyən etdiyi kimi II siqnal sistemi zəif,bədii tipə mənsub olan adamlarda təsadüf edir. Xəstəliyin kliniki əlamətlərini sistemləşdirərək onları 3 qrupa bölmək olar: 1)İsterik cəngolmalar; 2)Vegetativ və hərəki funksiyaların isterik pozuntuları; 3)İsterik psixi pozuntular. İsterik cəngolmalar ən müxtəlif formalarda,xəstənin yaşadığı ictimai mühitin başlıca xüsusiyyətlərini əks etdirməklə cərəyan edir.Məsələn,keçən əsrin II yarısında Fransada yaşamış məşhur psixonevroloq Şarkonun təsvir etdiyi “isteriya qövsü” (xəstə yalnız ayaq barmaqlarına və başının təpə