ə görməyəcəksən həyatından gedirəm səssiz necəki səssizdə gəlmiŞdim

Elə bu anda Orxanı arxadan kimsə çağırdı, Orxan döndü bu onun keçmiŞ həyat yoldaŞı idi.

Pərvin də arxaya baxmadan ağlaya-ağlaya çıxıb getdi və əmin idiki bir daha buralara qayıtmayacaq...Hər gün Orxanın zəng etməyi, gəlməyinə baxmayaraq Pərvin nə qapı açırdı, nə də zənglərə cavab verirdi. O öz həyatından artıq bezmiŞdi, hər zaman qarŞısına eyni Şey çıxır eyni cür yalançı insanlar Artıq bəsdir bele yaŞamaq əgər buna yaŞamaq deyilirsə Orxana sms yazıb:Sən mənim haqqımda hər Şeyi bilirdin amma mən heç nəyi.Artıq bundan sonra mən sənin kimi edəcəm mənim haqda heç nə bilməyəcəksən, çünki mən olmayacam heç bir yerdə., dərmanları əlinə aldı su ilə uddu.Amma 5 dəqiqədən sonra addığı addımı anladı.Mən nə etdim bəs mənim valideynlərim, mən Hüseyni tapmalıyam .Elə bu zaman qapı döyüldü ,amma Pərvinin ayaga durub qapı açmağa heyi yox idi.Pərvin nə qədər eləsədə dura bilməsi artıq gözləri yumulurdu gücü tükənmiŞdi.Gözlərini açanda xəstəxanada idi.Hər tərəfə ag rəngdə geyinmiŞ həkimlər-Mən burda nə edirəm-demiŞdiki Orxan gəlib qucaqladı onun gozləri yaŞarmıŞdı-Pərvinim sən nə etmək istəyirdin, sən dəlisən, sənə nəsə olsa mən necə yaŞatacam Amma Pərvin hec nə anlamırdı sakitcə durub hamının sifətinə baxirdi .Pərvinlə hər gün psixoloq sohbət edirdi, bununla belə müalicəsinidə aparırdı. Mədəsini yuyurdular, 1 həftə qalıb xəstəxanadan çıxdı.İndi onun yanında ən yaxın rəfiqəsi Telli yaŞamaga baŞladı heç kim Pərvini evdə tək qoymurdu.Bir gün qapı döyüldü Pərvin açmag üçün qalxırdıkı telli-mən açacam deyib qapıya qaçdı.
Qapı açıldı

-Salam xanım Pəvin burda yaŞayır?

-Bəli kim idiki soruŞan?

-deyinki ona Ayazdır

Pərvin bu sözləri eŞidəndə, sanki dəli oldu.Hə budur onun Ayazı, onun məlahətli səsi sakit tərzdə danıŞmağı Pərvin qapıya qaçdı amma hələdə gözlərinə inanmırdı, o bu anı neçə vaxt idi gözləyirdi amma indi niyə belə niyə Ayaz onunla belə soyuq idi?

Pərvin –telli bizi tərk buxar deyərək Ayazı