Səhər.yavaş yavaş gözlərini açdı amma bu dəfə hər zaman oldugu kimi gülə gülə yox qəmli gözlərlə.ayaga könülsüz qalxaraq ətrafa göz gəzdirdi.axı bu gün onun canı parası yarı olan Ayazın toy mərasimi idi.Ancaq o özünə güclü olmagı demişdi və bacardığına əmin idi.lakin özü elə düşünürdü ətrafdakılar Pərvinin bu halını görür acıyır amma nə deməyəcəklərini edəcəklərini bilmirdilər.Axı elə bir müddət cəmi 2 ay əvvəl onlar evlənəcəkdir gələcəklərini quracaqdılar amma necə deyirlər sən saydığını say gör fələk nə sayır.

Elə bu zaman anası yavər çağırdı:qızım düş yeməyini ye.Pərvin anasının üzünə baxa bilmirdi utandığından axı onun hər şeydən xəbəri var idi.Atası Paşada Pərvini öz qardaşı oğluna verməyə hazırlaşırdı .evdə hər zaman söhbət olanda Yavər söylənərdi:Pərvin ayagimizi yorganımıza qədər uzadaq.qızım Ayazla səninki tutmaz sən nə danışırsan bizim heç toy etməyə pulumuz çatmaz hələm sənə olara uygun cehiz verek.gel sen get Tofiqə.vallah yaxşı oglandır .gözümüzün qarşısında böyüyüb.belə sözlərə hər zaman Pərvin hirslənib qapını çırpıb çıxardı evdən gedərdi ayaza anasında şikayətlənməyə.elə bu səhərdə eyni söhbət qalxdı.Pərvin səsini çıxartmadı sakitcə -özünüz bilin- deyib çıxdı evdən.özünə güzgüdə baxmadan(bu ilk dəfə idi.Pərvin adətən güzgüyə çox baxardı)çıxdı yox qaçdı .((küçələrini necə keçdi yadında deyil.Ayazla aralarında 2 küçə məsafə var idi.elə bu an Ayazaın qapısında qırmızı lenti gördü .daha o özünü güclü hiss etmirdi elə bil ətrafda hər şey qapqaradır, ayaqları titrədi, əlləri əsdi daha ayaq üstə durmaga heyi yox idi.ətrafdaki skamyanın üstündə oturub gözünü qapıdan çəkmirdi hansı qapıdanki 2 ay əvvəl söz vermişdi heç bir zaman keçməyəcəyinə, bir daha bu qapıya baxmayacağına söz vermişdi.dərin düşüncə altında elə oturubki gözlərindədə yaş heç ona yaxınlaşan Leylanı görmədi(Leyla-ayazın bacısı idi).leyla yaxınlaşıb Pərvini qucaqladı aglaya aglaya:canım bilirsən səni necə çox istədiyimi sən Pərvinində seçimini bilirdin amma valideynlərimiz həyatımızı