ətraf baŞıma hərləndi .Dərsdən icazə alıb xəstəxanaya yollandım .Heç yana baxmadan yolu keçəndə birdə bərk ağrı hiss etdim elə bil ayaqlarım yox idi və mənə istilik gəldi.yerə yıxıldı sanki bədənim keyyimiŞdi.


Xəstəxananın həyətinə millət dolmuŞdu.Məni avtomobil vurmuŞdu bir müddət sonra bunu anladım.Məni reanimasiya Şöbəsinə apardılar.Əməliyyat edəndən sonra mən düzəldim amma ayaqlarım Şikəst qaldı daha gəzə bilməyəcəm heç bir zaman.Məni vuran isə kim olsa yaxŞıdır Həsənin anası Tamilla-o da oğlunun yanına tələsirdi deyə yola çox diqqət etməyib .Həsən sağaldı amma məni bir daha görmədi mən ona zəng edərək onu sevmədiyimi və ondan ayrıldığımı dedim .Çox görüŞə israr etsədə razılıq vermədim-axı o bilməməlidirki mən beləyəm.İndi hərə öz həyatını yaŞayır.Hər dəfə yuxudan duranda həyətə baxanda yenədə Şəxsi avtomobilimi arzulayıram.Bəlkəmdə o bu yazını nə vaxtsa oxuya onda məni vəfasız adlandırmaz və bütün həqiqəti öyrənər.


Mən daha bundan sonra yuxular görmürəm, görsəmdə çox gec gec,lakin bircə Şeyi bilirəmki mənim yuxularım Həsəni mənə necə verdilərsə eləcədə aldılar əlimdən.


Herden yuxular realiqa