n (ə.f.) özü əgər kimisə bu görüşə layiq bilərsə, həmin insanlarla görüşər.

Dördüncü nöqtə odur ki, bizim Həzrətin (ə.f.) xidmətinə getmək üçün heç bir vəzifəmiz yoxdur. Bizim vəzifəmiz odur ki, dini hökmlərə əməl edək. Elə rəftar edək ki, hərəkətlərimiz Həzrətin (ə.f.) rizayətini qazansın. Özümüzü Həzrət (ə.f.) ilə görüşə hazırlamalıyıq. O kəs ki, əvvəlcədən özünü bu görüşə hazırlamaz, o, həmin günü Həzrətin (ə.f.) tərəfdaşlarından olmayacaqdır.

Beşinci nöqtə odur ki, İmam Zaman (ə.f.) ilə görüşmək həm oyaq vaxtı mümkündür, həm də yuxuda.

İnsan ruhu əgər nuraniliyə malik olarsa, mənəvi və batini təharət əldə edərsə, görüş imkanı yaranar. Əgər insan o Həzrət (ə.f.) ilə görüşün həsrətində olarsa, əməldə də sadiq olarsa, bu cür insan mümkündür ki, ya oyaq vaxtı, ya da yuxuda İmam Zaman ağa (ə.f.) ilə görüşsün. O Həzrət (ə.f.) həmin insana diqqət etsin.

Həzrət (ə.f.) ilə rabitə iki cür mümkündür:

Ruhi rabitə. İnsan ruhi cəhətdən hiss edər ki, Həzrətə (ə.f.) yaxınlaşmışdır. Bu məsələnin iki əsasa ehtiyacı vardır:

1. Həzrət (ə.f.) haqqında daha çox və daha dərin biliyə malik olmaq.

2. Dini vəzifələrə əməl etmək. Xüsusilə vacibatlara əməl etmək və haramları tərk etmək.
Bu iki əsasın yanında insan gərək İmamı (ə.f.) daima yada salsın, İmamın (ə.f.) salamatlığı üçün dua etsin.

Qeyb zamanında İmamı (ə.f.) adi halda görmək mümkün deyildir. Ancaq insanlar arasında belə bir söz gəzir ki, 40 gün dalbadal Cəmkərana getməklə bunu etmək mümkündür. Lakin belə görünür ki, dini hökmlərə əməl etmək və o Həzrətə (ə.f.) təvəssül etmək daha yaxşı bir yoldur. Onu da bilmək lazımdır ki, əgər məsləhət deyilsə, bu görüş