i sevdiyini,
ve
Denizin Kenan uzunden nece aci
chekdiyini her sheyi bir-bir...
Kenan dinledikce oz hereketlerine
teessuf hissi kechirir, Denizi tek
buraxdigi uchun az qala
ozune nifret edecek dereceye
chatmishdi...
-Demek, senin uzunden o yagishli
gun aglayirdi, he? Amma men
senin kimi Denizi tek
buraxmayacam, chunki men onu
sevirem...Sen bayaq ne dedin?
Deniz sene meni sevdiyini
dedi? Kenanin uzune sevinc
gulumsemesi qondu. Telefonla
danisha-danisha qaldigi otaqin
perdesini achdi, otaqina gunesh
ishiqi oz shefeqlerini sachdi...
Nicat saqollasharken dirseyi stol
ustdeki boshqaba deymish, ve
boshqab chilik-chilik
olmushdu. Deniz sese oyanib?
-Ne muharibedir orda ele?
-Hech Deniz sen yatmaginda ol.
-Telefonum, telefonum hani?
Zeng eden olmayib?
-Yox, Deniz. Hech kes zeng
etmeyib.
Nicat Kenanin adini telefondan
silmishdi...
Deniz uzune dushen guneshin
ishiqindan tenbellikle gozlerini
achdi...
-Oyan Deniz, bir guneshe bax. Gor
etrafda heyat ne gozeldir?
-Tebii sen tapmisan Shebnemini
gozel olarda...
-Deniz qalx bu gun gedirik, bilet
almisham.
-Delisen NIcat? Ne bilet?
-Surprizdir, seni Parise apariram...
-Yaxshi gorey,ne Parisi.
-Demirdin arzularimin sheheri
Paris?
-Hee, amma menim daha arzum
filan qalmayib...
-Deniz etiraz qebul elemirem, dur
hazirlash. Sonra mende Londona
qayidiram.
-Yaxshiiii
Kenan chox heyecanli idi... Iller
sonra tapdigi ve qismetine
yazilan bu sevgisini hech vaxt,
hech
vaxt itirmeyecekdi....Bu gun
Kenan uchun chox onemli gun
idi...
Nicat Kenanla danishib, biz artiq
Parise chatmaq uzereyik, dediyin
yere getirirem Denizi...
-Nicat yol yorgunuyam bu Eifel
qullesi sevgisi de neydi gece-
gece, sabah gezerikde.
-Eee, sende ne mizmizchisan
imish, camaat ozunu oldurur ki
Eifeli gore bilim.
Nicat Deniz deyine-deyine onu
Eifelin duz bashina qaldira
bilmishdi.
-AAaa, Deniz sen gozle, men
mashinin qapisini baglamagi
unutmusham. Senedler yukler
hamisi ordadir.
-Meni gece-gece burda