sinifinde
oturmami? Fikrimi deyishdim uzr
istemeyecekdim, bunun sebebini
oyrenecekdim.
Zeng vuruldu. Ushaqlar sinifden
chixdilar. Kenan muellim elindeki
kitabi varaqlayib nese axtarirdi.
-Bagishlayin bir deqiqe olar?
Bashini kitabdan qaldirmayib:
Buyurun, eshidirem...
- Mene derse icaze vermediniz, ve
bu gunku ders proqramini
itirmish oldum.
- Dersini bu qeder dushunen
telebe, yarim saat gecikmez.
-Amma, menden sonra gelen qiz...
Bashini qaldirib uzume baxdi.
- Siz ozunuze cavabdehsiniz. Eger
xoshunuza gelmirse, bashqa
muellimi seche billersiz...
Qeribe idi. Anlamaq olmurdu bu
insani. Men de mulayim bir insan
oldugunu sanmishdim. Nece de
olsa hemveten idik. Amma
deyishmeyecekdim muellimimi.
Bundan sonra daha mesuliyyetli
olacaqdim.
Bu gunku gunum yorgunluqlaq
bitmishdi. Amma gunume bir az
maraq qatmaq qerarina
gelmishdim. Ona gore
velosipedimi goturub, sheheri
daha yaxshi tanimaq uchun
chixdim. Tepeden ashagi endim.
Artiq Universitet sheherciyinden
chixmaq uzere idim. Bristol
limanina yaxinlashdim. Qayiqlar
sahile yan alirdi. Velosipedimi
agaca dayayib, sahildeki kichik
korpude yere oturdum. Uzaqdan
gitara sesi gelirdi. Telebelerden
idi. Tehsil haqqini ozleri odeyen
telebelerin bezileri bosh
vaxtlarinda gitarada ifa elemekle
pul yigirdilar. Onlara
yaxinlashdim. Maraqli ifa
edirdiler. Cibimden 5 euro
chixarib gitaranin qutusuna
qoydum. Artiq gec idi, yaxindaki
fast food yerinden bir sheyler
goturub evde yiyecekdim.
Terevez Pizzasi alib, eve dogru
yonelmeye bashladim. Sureti
artirdim. Yaxindan gelen cutluk
diqqetimi celb etmishdi.
Kenan muellim idi. Gule-gule el-ele
tutushmushdular. Amma menim
diqqetimi celb eden onun
yanindaki qizin menim otaq
yoldashim Xedice olmamasi idi.
Yaziq qiz onun uchun goz
yashlari tokmushdu, amma bu
dash urekli insan bu gun
bashqasiyla vaxt kechirirdi. Nifret
edirdim getdikce ona.
Velosipedimi saxladim. Onlara
yaxinlashdim.
-Siz nece insansiniz? Ozel
heyatinizi gozumuzun