e gel)
Yaxindan rengli sharlar alib,
ushaga verdim. O qeder xoshbext
gorunurduki, bu meni de
xoshbext hiss etmeyime sebeb
olmushdu. Bezen bashqalarina
etdiyimiz kichik bir yaxshiliq
butun gunu bizim ozumuzu
yaxshi hiss etmemize, boyuk
insan kimi hiss etmemize sebeb
olar...
Geleckle qurdugum plan ise,
tezlikle universitetimi deyishmek,
ve xalamgilden kochub yeni
heyata bashlamaq idi.
Vaxtin nece kechdiyini
bilmemishdim. Hava artiq
qaralmaq uzre idi ve saat 7 idi ki
eve chatdim.
Her kesle salamlashib, otaqima
kechdim. Nicat evde deyildi. Yeqin
bu gunun shokundan
chixmamishdi, ve menimle
rastlashmamaq uchun eve gec
donecekdi. Komputer arxasina
kechdim ve oxudugum
universitete transfer olunmaq
istediyim barede mektub yazdim.
Oxumaq istediyim universitetin
adini da qeyd eledim. Londondan
bir qeder uzaqda Bristolda
yerleshirdi. Bu sheherden
tamamile uzaqlashmaq isteyirdim.
1 hefte kechmishdi. Nicatla
elimden geldiyi qeder
rastlashmamaga chalishirdim.
Emailimi yoxladim, artiq
Bristoldaki universitete transfer
oldugum barede resmi mektub
gelmishdi. Sabah yola dushmeli
idim.
1 gun sonra.
Elvida London! Sende Baki kimi
xoshbextliyi menden uzaq
tutdun...Niye bele qeddar
shehersen London? Niye meni
sevmedin?Halbuki men nece
umudlerle sene gelmishdim.
Bagishla meni seni niye
gunahlandiriram ki?
Xalam ise niye bele elediyimin
sebebini anlamirdi. Nicat da
meyus idi. Tekidle: Getme
isteyirsen qal dedi. Amma bunun
hech bir faydasi yox idi. Artiq
mubarize aparmaga gucum de
qalmamishdi. Xalamin gozleri
doldu, meni qucaqlayib " Qizim,
niye bele edirsen axi, gozum
arxanca qalacaq, neche gundur
gedeceyini dushunub rahat yata
bilmirem, anan yuxuma girir".
Gozlerim doldu.
"Xala narahat olma, men tek
deyilem, Allah hemishe menimle
olacaq, hem de sizlerin sevgisi"...
Nicat chamadanimi mashinin
arxasina qoydu, ikimizde mashina
mindik. Meni aeroporta yola
salirdi. Yol boyu kelime kesmedik.
Men pencereden qiraga