n chox
darixmishdim. Ona gore turk
restoraninda kabab yeyecekdik.
-Deniz, bagishla, deshet
acmishdim, seni de bele telem-
telesik getirdim bura. Hech
universtitetini de yaxshi gore
bilmedim.
-Eybi yox, gorersen de , neche
gunluk gelmisen ki?
Bu sualin qarshisinda Nicat
tutulmushu.
-Sheeyy eslinde...
Kenan da uzaqdaki masadan
onlari izleyirdi...
-Deniz...
-Xalagil necedir, Nicat? Ne eceb
senden bele mene deymeye
gelmisen?
-Her kes yaxshidir, xala da seni
gozleyir Londonda.
-Meni? Amma menim derslerim
var.
Ofisiant cheki getirdi. Nicat
yemeyimizin pulunu odedi.
-Deniz sene bir surprizim var.
-Ne surprizi?
-Menimle gel goreceksen...
Qeribedir, bezen bir insani illerle
severik...Onun uchun o qeder aci
chekerik ki...Sonra unutmaq
uchun ayri bir aci chekerik, ve
tam unutdugumuzda o insan
yeniden qarshimiza chixar...Ve
qarshimiza yeniden chixdigi an,
anlayariq eslinde onu unuda bilib-
bilmediyimizi...
Men Nicati ilk gorerken artiq onu
unutdugumu, sevmediyimi
anlamishdim. Nicatin surprizi
meni evvelki kimi
heyecanlandirmirdi. Gozum
telefonda qalmishdi.
-Nicat isteyirsen surpriz sonraya
qalsin. Ashaqidaki parkda bir az
oturaq, sonra senin eshyalarini
yerleshdirek otelde. Ele
Universitetin tam ashagisindaki
otel deyil?
-Yaxshi Deniz.
Parkda skamyada oturduq,
yaxinliqdan dondurma aldiq. Bir
az ushaqliqimizdan danishib
gulduk. Amma Nicatin gelishinin
esl sebebini bilmek isteyirdim,
amma nedense Nicat her defe bu
movzudan qachirdi.
-He Nicat demeyeceksen? Sen
hara buralar hara?
Nicat her iki elimden tutub
gozlerimin ichine baxaraq: Deniz...
Kenan ise gorduklerinin
qarshisinda sadece boyuk
teessuf hissi kechirir, ve qururu
tapdanmish hiss edirdi...
-Deniz, bagishla seni chox
incitmishem. Meni nece boyuk
mehebbetle illerdir sevdiyini
bilirem...
Deniz bax men seninle evlenmek
isteyirem. Evlen menimle Deniz...
Gozlerini gozlerimden qachirtdi.
Yeqin 1 neche il evvel bu teklifi
eshitsem dunyanin en