zahiri ədəbinə riayət etmiş olar. Hər kim namazına əhəmiyyət verməzsə, onu əvvəli vaxtda qılmazsa, tez-tələsik qılarsa, bu namaz ona şeytanın şərindən nicat verməz. Bu namaz nəinki onun süqut etməsinə mane olmaz, hətta dünya və axirətdə əzaba da düçar olar. Namaza etinasızlıq göstərmək və onu tez-tez qılmaq və fəziətli vaxtına diqqət etməmək insanın süqut etməsinin qarşısını ala bilməz.



“Vay halına o namaz qılanların ki, onlar öz namazlarından qafildirlər və ona etinasızdırlar”. (“Maun” 4-5). Misbah ağa buyurur: “Ayətullah Behcət mərhum Qazidən (r) nəql edir ki, o, buyurub: Əgər kimsə vacib namazını əvvəli vaxtda qılarsa və ali məqama çatmazsa, mənə lənət etsin”.



İmam Baqir (ə) buyurur: “Hər kim vacib namazını onun haqqına arif olan halda vaxtında qılarsa, heç bir şeyi ondan üstün hesab etməzsə, Allah ona cəhənnəmdən bəraət yazar ki, ona əzab verməsinlər. O kəs ki, namazı vaxtında qılmazsa, başqa şeyi ondan üstün hesab edərsə, Allah onu bağışlaya da bilər ya da əzab verər”.



Möminlərin bir çoxu vacib namazlarını əvvəli vaxtda qılırlar. Ancaq sübh namazının əvvəli vaxtına qarşı səhlənkarlıq edirlər. Hər bir namazda əvvəli vaxta riayət etmək zəruridir. Ancaq sübh namazının əhəmiyyəti daha çoxdur.



3. Quranla yaxın olmaq. İnsanın süqut etməsinə mane ola bilən əməllərdən biri də Quranla ünsiyyət bağlamaq və ona yaxın olmaqdır. İlahi kəlamlarla yaxınlıq etmək - fövqəladə əhəmiyyətə malikdir. Dünya və axirət bəlalarına mane olar. Quranla yaxın olmaq insanı cin və şeytanın şərindən qoruyar. Allah həmişə bizləri sağlam yollara hidayət edər və mənəvi kamala çatmağımızı istəyər. İnsana düzgün yolu və Allah Təalaya çatmağın yaxın yolunu göstərər. Allah buyurur: “Bizim yolumuzda (öz nəfsi ilə və Bizim düşmənimizlə) cihad edənlərə şübhəsiz, Öz (dərgahımızdakı məqama yetişmək) yollarımızı göstərərik və həqiqətən, Allah yaxşı iş görənlərlədir”. (“Ənkəbut” 69).



Əgər kimsə Quranla yaxın olarsa, Quran da onunla yaxın olar. Ona yardım edər.