deyə qərar almışlar idi belə. Ona tapınırdım artıq. Günah işlərcəsinə sevirdim. İlk əlini tutduğumda əsla bir daha buraxma demişdim. Yanaqları qızarmışdı, utanmış və başını önünə ! əymiş, gülümsəmiş və əlimi möhkəm-möhkəm qavramışdı. Artıq hər gün əl-ələ alovlanıb məktəbə gedir məktəbdən çıxarkən əl-ələ gəzir elə gedirdik evimizə. Arada bir əlləri tərlər və hər tərləyiştə əlini əlimdən qurulamaq üçün çəkərdi. Bunu hər etdiyində hirslənər əlimi buraxma deyə danlayardım, həmişə yaxşı yaxşı deyərək gülümsəyər və sürətlə əlini ovucuma soxuşdurardı. Hər şey möcüzə idi, dünya cənnət kimi idi gözümüzdə. İllər axıb gedirdi xoşbəxtlik içində. Nəhayət liseyi də bitirmək üzrəydik. talon dövrü gəlmişdi. Talonlarımızı aldıq heç qırığımız yox idi. Sevinclə sarıldıq bir-birimizə əlimi tutdu. bunu qeyd etmək üçün bir kafeye gedib cola içərək qeyd edəcəkdik. Məktəbin az irəlisindən keçən bir çaxıl yol vardı. Hər zaman toz tüstü içində olardı. çakıllarla qablı idi. O yolun mənim və ölərcəsinə sevdiyim insanın ayrılmasında bu qədər rol oynayacağını bilsəm heç girərdikmi o yola. Nələr verməzdim o yolu getməmək üçün. Əli yenə əlimdə idi, qəflətən əlini çəkdi, tərləmişdi yenə əli. Sanaram dörd addım atmışdım. Dönüb yenə danlayacaqdım. Çünki həm əlimi buraxmış, həm də geridə qalmışdı. Dönüb baxdığımda Dünya başıma yıxıldı. Sanki göy qübbənin altında qaldım. yerdə idi və üzündən qan fışqırırdı. nə edəcəyəmi bilmədim üzərinə bağlandım yüzünə yapışmış saçlarını qaldırdığımda həyatımı bitirən o görünüşlə qarşılaşdım. Başı kəsilmiş bir toyuq kimi çırpınırdı. Sifətinə bir daş parçası bıçaq kimi batmışdı və baxmağa doya bilmədiyim mavi gözlərindən biri axmışdı. Sifətinin yarısı yox idi. Çapalıyırdu mənə bir şeylər demək istəyir qanla qablı digər gözünü təmizləyərək mənə bir şeylər deməyə çalışırdı. Yoldan keçən bir yük maşınının təkərinin altından atılan bir daş sifətinə batmışdı. Ölərcəsinə bir eşqi, gələcəyimizi kibrit böyüklüyündə bir daş parçasının bitirəcəyini bilə bilməzdim. Donuq donuq