İkinci xəlifə Ömər ibn Xəttab Hims şəhərinin əhalisinə məktub yazıb, buradakı ehtiyaclı adamların siyahısını ona göndərmələrini istədi. Xəlifə həmin adamların vəziyyəti ilə maraqlanmaq və onlara yardım etmək fikrində idi.

Himslilərdən gələn cavab məktubunu oxuyanda gördülər ki, siyahının başında Ömərin Himsə qazı təyin etdiyi Səd ibn Amirin adı gəlir. Ömər bundan təəccübləndi, məktubu gətirən adamları çağırtdırıb soruşdu: “Sizin qazınız bu qədər kasıbdır ki, adını kasıbların siyahısının başında yazmısınız?”. Himslilər cavab verdilər: “Elədir ki var. Bizim qazının maddi durumu həqiqətən pisdir. Aldığı məvacib özünün və ailəsinin dolanışığına çatmır. Amma bizim verdiyimiz heç bir hədiyyəni də qəbul etmir, geri qaytarır”. Ömər qazının bu davranışından xoşlandı. Himslilərdən soruşdu: “Bu qədər ehtiyatlı davranan qazınızın yəqin ki, mənfi xüsusiyyətləri də var. Xoşunuza gəlməyən bir cəhəti varsa, mənə deyin”.

Himslilər dedilər: “Qazımızın dörd pis xüsusiyyəti var, bunlardan narazıyıq. Birincisi budur ki, öz qazılıq fəaliyyətinə hər gün sübh namazından sonra başlamalı olduğu halda, bunu yubadır, səhər açılandan xeyli sonra vəzifəsinin icrasına başlayır. Ikincisi, qazı gecələr bizim aramızda olmur, öz evinə qapanır. Bircə gecə də olsa, onu məsciddə və ya başqa bir toplantı yerində görmürük. Üçüncüsü, hər həftənin bir günündə evə çəkilib qapını içəridən bağlayır, heç kimi yanına buraxmır. Nəhayət, dördüncüsü, hər zaman səhabə Xübeybin şəhadətindən söz düşsə, qazımız özündən gedir, huşunu itirir, özünə gələndən sonra da zar-zar ağlayır. Onun bu hərəkəti bizi narahat edir ki, məbada, ruhi pozgunluğu-filan olmasın”.

Ömər ibn Xəttab məsələyə aydınlıq gətirmək üçün dərhal Səd ibn Amiri Mədinəyə çağırtdırdı. Qazıya Hims camaatının iradlarını söyləyib, bunlara cavab verməsini istədi. Səd ibn Amir söylədi: “Əvvəla, həyat yoldaşım ağır yataq xəstəsidir, uşaqlarım isə kiçikdir, yoldaşıma qulluq edən yoxdur. Ona görə hər gün sübh namazından sonra bir müddət evdə qalıb