Sual:
Dünya sevgisi haqqında fərqli qiymətləndirmələr edilir. Bəziləri dünya zövqündən başqa bir şey düşünməzlərkən, bəziləri də dünyanın hər cür zövqünə qarşı çıxır, yalnız axirət üçün çalışmaq lazım olduğunu söyləyirlər. Bu iki ucun bir orta nöqtəsi yoxdurmu?

Cavab:

Rəsulullah Əfəndimiz , 'İnsanlar yuxudadırlar, ölüncə oyanarlar.' buyurmaqla, dünyanın bu üçüncü üzü ilə əylənənlərin qəflətini gözəlcə dilə gətirmişdir.

Rəbbimiz, bu dünya həyatının bir oyun və əyləncədən başqa bir şey olmadığını bizə xəbər verir (Ən'am Surəsi, 32). Oyunla ancaq uşaqlar əylənər, əyləncə isə ancaq səfehləri təmin edər.

İnsan uşaqlıqdan xilas oldumu, dəfələrlə söküb yığdığı oyuncaq evləri buraxar, daimi bir yuva axtarışına keçər. Və yenə insan böyüdümü, onun dünyasında əyləncənin yerini iş və elm alar.

Bədiüzzaman Həzrətlərinin, 'Bizə göstərdiyin nümunələrin, kölgələrin əsllərini, mənbələrini göstər.' duasıyla bu hədisi şərif birlikdə düşünüldüyündə belə bir məna ürəyə gəlir: Yuxudakı insan da yeyər, içər. O yeməklər, onu yuxuda təmin edər. Burada bir kölgənin bir başqa kölgəni doyurması söz mövzusudur. Amma bu adam oyandığında ac olduğunu anlar və gerçək qidasını axtarar.
Dünya ilə əylənən və həqiqi səadəti unudan insanlar da kölgəylə təmin olmaqdadırlar. Bunlar, öldüklərində oyanacaqlar və gerçək təminin ancaq Cənnətdə olacağını haqqıyla anlayacaqlar. Amma çoxu insan üçün artıq vaxt bitmiş, fürsət yox olacaqdır.

Allah Elçisi, andla ifadə edir: 'Allaha and olsun ki, axirətə görə dünya, ancaq sizdən birinin barmağını dənizə salması kimidir. Baxsın baxaq özünə nə dönəcək? Barmağı dənizdən nə gətirə biləcək?'

Əbədi səadət bir dəryadır. Dünya ləzzətləri isə barmağı isladan su qədər bir şeydir. Bu yaşlıqda boğulmayan, yüngül bir nəmdə islaq olmayanlar dəryanı tapırlar.