keçirmək uçun arzulanir deyə düşünmürlər..Onlar düşünürlərki arzular yanlizca arzulanmaqdan ötru arzulanir. Bəli insani yaşadan arzu,istək, hətta ümid belə bu insanlar üçün yadlaşib, ögeyləşib.
Bax ən çoxda bundan yorulublar..
Gəlin bir anliq fikirləşək.... Onlar hagda fikirləşək..Onlar dünyaya beləmi gəliblər? Daim beləmi olublar?
Axi onlarda hami kimi bu dünyanin həyat nərdivanlarini pillə-pillə qalxiblar.Körpəlik, uşaqliq, yeniyetməlik, gəncllik. Və sair.
Bəs harda siniblar, harda qiriliblar? Harada və kimdən sağalmayan həyat yarasi aliblar? Ümiddən küsüb,arzudan üz döndəriblər?eyəsən çətin sual oldu-Eləmi?
Bax elə buna görə üzümü insan evladlarina tutub demək istəyirəmki insani həyatdan küsdürmək asandir.Çox asandir.
Çətin, o insani həyata bağlamaq,yaşamaq üçün ona iynə ucu boydada olsa ümid işiği verməkdir.
Elə isə gəlin kimliyindən asili olmayaraq insanlairi həyatdan kusdurməyək..
Çunki ən azindan ona görəki bu işiı dolu qaranliq dünyada bizimdə yaşamaq haqqimiz var