Namazın əhkamları, vacibatları, müstəhəbbatları olduğu kimi, onun ruhu da vardır. Mühüm olanı da budur.

Deyerler.org: İnsanın namazdan apardığı bəhrə də məhz namazın ruhudur. O insanlar ki, ruhsuz namaz qılırlar, onlara qəbirdə və Qiyamətdə nə üçün namaz qılmamısan deyilməyəcəkdir. Ancaq onlar namazdan bəhrə aparmazlar.

Bəziləri isə namazın vasitəsilə meraca gedərlər. Bu fərq namazda nə qədər qəlb hüzuruna malik olmaqdan asılıdır.

Namazı kitabda oxumaqla qılmaq arasında fərq çoxdur. Belə ki, ən çox səy etdiyimiz şey namazı əvvəli vaxtda qılmaq və vacibatlarını olduğu kimi yerinə yetirməkdir. Ancaq bu namazın ruhu deyildir, onun bədənidir. Namazın ruhu tamamilə başqa bir şeydir. Ona görə də biz namaz qılan zaman Allah və namaza diqqət etmək yerinə həyat məsələlərini fikirləşməklə məşğul oluruq. Bəziləri hətta namaz qılan zaman günah və onu necə yerinə yetirmək haqqında düşünürlər. Əgər çox yaxşı insanıqsa, dini dərslər və bəhslər haqqında düşünürük. Adətən namaz zamanı dilimizlə bədənimiz və ruhumuz həmahəng olmur. Bir çoxlarımız salamları verib qurtarandan sonra başa düşürük ki, namaz bitibdir.

Bəs bunu aradan qaldırmaq olarmı?

Bunun yollarından biri namazda qəlb hüzurunun faydası haqqında təfəkkür etməkdir. Namazda qəflətdə olmağımızın zərərlərini tanımaqdır. Belə ki, insan əgər bilsə ki, hansısa iş onun üçün faydalıdır, onu tərk etmək çox sayda zərər gətirər, bu zaman ciddi şəkildə onu yerinə yetirməyə çalışacaqdır. Həqiqət budur ki, bizim namazın faydalarına və onu tərk etməyə elmimiz var, imanımız yoxdur.

Biz bu faydaları inkar etmirik. Ancaq ona olan imanımız zəifdir. Ona görə də elmimizdən əməli nəticə çıxartmırıq. Bu elm əməlimizə təsir qoymur. Ona görə də yaxşı olar ki, namazdan bir neçə dəqiqə əvvəl qəlb hüzurunun faydası və gətirəcək əməli dəyərləri haqqında düşünməliyik.

Əlbəttə, bu məsələ bizim mərifətimizin səviyyəsindən də asılıdır. Hər halda bunu nəzərə almalıyıq ki, diqqətlə qılanan namazla diqqətsiz qılanan namaz