ü fevral soyuğu, bir yandan da İlqarı yuxuda görməsi Azadı keyləşdirmişdi.

Heç bir işə əli yatmırdı..

Yuxuda gördü ki, İlqar onu Beyləqandakı evlərinə qonaq aparır.Özü də çox sevinir..Qəribə yuxu idi.Azad yuxuda da olsa İlqarın öldüyünü bilirdi.Elə hey soruşurdu: - “İlqar, sən axı ölmüsən.Bura necə gəldin?” İlqarsa onun sualına əhəmiyyət vermədən yol boyu yadına düşən lətifələrdən danışırdı ki, Azadın başı qarışsın, darıxmasın bu uzun yolda..İlqarı yuxuda sevincli görməsini özü belə yozdu:Yazıq qardaşım, indi yerin rahatdır yəqin.Sənin kimi bu dünyada zülm çəkənlərin o biri dünyada yeri Cənnətdir, deyirlər.. Burda İlqarın ən yaxını o olmuşdu.Əsirlər içində yaşca ən kiçiyi İlqar idi.Böyüklər onu özlərinə oğul bilirdi.Azadsa böyük qardaş kimi arxa durmağa çalışırdı.Burda hamının vəziyyəti eyni olsa da, heç olmasa işlərinin bir hissəsini görməkdə kömək edirdi. Bu şirin yuxudan heç ayılmaq istəməsə də nəzarətçinin təpiyi onu oyatdı..Elə bildi yenə Qordu, ya da Slavik. Gözlərini açandasa nifrətdən özündən asılı olmadan yerə tüpürdü..Bu “İ.” idi.Bir neçə ay əvvəl döyüş zamanı silahını yerə qoyub ermənilərə könüllü təslim olan satqın “İ.” Burda əsirlərin hamsı ona Qordan çox nifrət edirdilər..

-Qalx, qalx ayağa köpəyoğlu..-günorta olub, sən hələ yatırsan??

-...-Ermənidən yarı erməni, yarı bizim dildə eşitdiyi söyüşlər Azada bu qədər təsir etməmişdi.”İ”.-n bu “köpəyoğlu” sözü isə onu çox yandırdı.Amma bir söz demədən ayağa qalxdı.. Hava bərk soyuq idi.Fevralın son günləri idi.Əsir yoldaşları artıq işə başlamışdılar.Mişarla odun doğrayırdılar.Yanlarında ocaq qalamışdılar.İcazə ilə hərdən biri əlini qızdırırdı.Azad da qızınmaq üçün onlara yaxınlaşdı..Deyəsən soyuqlaşımdı.Heç işləmək hayında deyildi.Elə təzəcə əllərini qızdırmaq istəyirdi ki, Qor gəldi.”Sənə iş tapşırmışam, burda nə gor qazırsan?” deyib Azadı “dubinka” ilə kötəkləməyə başladı..Sonra yorulub “dubinka”nı “İ.”-yə verdi ki, “işi” davam etdirsin..Ermənilərin sağ əli olan bu əclaf “İ.” azərbaycanlı