adı daşısa da iyrənc hərkətlərilə Qor kimilərdən geri qalmırdı.Hətta əsir qadınlarımızın zorlanmasında o belə iştirak etmişdi!!! “İ.” var gücü ilə, sanki qəddar düşmənindən acığını çıxırmış kimi Azadı kötəkləməyə davam etdi.Bir azdan yorulub dayandı..Azadın üz-gözü gömgöy olmuşdu.Ağrılardan gücün itirib özündən getdi..Özünə gəlməyə macal tapmamış, Qor başının üstünü qara kölgə kimi aldı:

-Bura uzanmağa gəlməməsəm, ay itoğlu..Qalx, işinlə məşğul ol.Sənə bayaq tapşırdığım işi 20 dəqiqəyə hazır etməsən, anannı ağladacam.

Qor Azada elektrik plitəsini düzəltməyi tapşırmışdı. Ən azı yarım saatlıq işi bu vəziyyətdə 20 dəqiqəyə heç cür başa çatdıra bilməyəcəkdi.Bu işi isə ondan başqası bacarmazdı.Axı elektrik idi o. Ətrafa baxınca hər şeyi dumanlı görürdü.Döyülməkdən qızarmış və həddindən artıq çox şişmiş göz qapaqları gözünün üstünü örtdüyündən düz yolu seçə bilmirdi. Yıxla-dura, bir təhər yeriyirdi.Birdən nə düşündüsə donuz tövləsinə tərəf getdi.Nə isə axtarırmış kimi ətrafa göz gəzdirdi.Elə bu zaman donuzlara baxan kəlbəcərli Rəhim dayıyla qarşılaşır..

-Səni bu günə salanın əli qurusun, ay bala..-gözlərinin yaşı çoxdan qurumuş yaşlı əsir ağlamsınır.Gəl, keç otur.Özünə gəl bir az.

-Rəhim dayı, daha yaşamaq istəmirəm.Bu neçə ayda hər əzaba, hər işgəncəyə dözmüşdüm...-sözünün ardını deyə bilmir, öskürməyə başlayır..

-Biz hamımız bir dərddəyik, oğul.Dözməliyik, çarəmiz nədir?-özlüyündə ona ürək-dirək vermək istəsə də yaxşı bilirdi heç bir mənası yoxdur boş təsəllilərin..

-Yox, yox, Rəhim dayı..Sən bilmirsən..-sözünü qırıq-qırıq deyirdi.Beyni keyləşmişdi.Cümlələri də düz qura bilmirdi.

-Özünü əziyyətə salma bala.Bir az toxta.Sonra hamsını danışarsan..

-İki ildir hər şeyə dözdüm, Rəhim dayı..Gözlərimin qarşısında nələr oldu, bir Allah bilir, bir də siz..Yenə dözdüm..Uşaqlarımı gözümün qarşısına gətirib dözdüm..Ancaq özümüzünkünün məni bu günə salmasına, təhqir etməsinə dözə bilmərəm...-Ani olaraq fikrə getdi..Nəyisə xatırladı.- Valeh yadındadır Rəhim