Men cox vaxtivizi almayacam,sadece onun vefasizliqindan danisacam.16 yasinda idim.mektebde bir qizi sevirdim.o 9 cu men 10 cu sinifde oxuyurdum.her gun onu gormek ucun dersden cixib ,onun sinfinin qabaginda durub ona baxitrdim.her gun onu eve aparmaq ucun dersden qacirdim.tesevvur edin 5 le oxuyan adam birdeb bire 3 e dusdu.:):o qiz ustunde nece nece dotslarimi ititrdim.o qiza gore tehsilimden qaldim.amma o ne etdi?mene birce defe de olsun seni sevirem demedi.iller kecdi o universitete daxil oldu.:)ele men de universitete daxil oldu ancaq basqalarindan ferqli olaraq oz savadimla deyil,el cirki olan pulla.ne ise yene de bu qizin dalinca gedir onu eve aparmaq ucun universitetden qacirdim.vaxtimin coxunu onun getdiyi konsertlerde ,restoranlarda kecirirdim.onunla gezirdim.bir gun esitdim ki,o nisanlanib her sey bitib.o gun dunya mene dar oldu.donub arxaya baxdim ,itirdiklerimi gzden kecirdim.pesmanliq hissleri ile yasayiram indi:(indi ise 25 yasindayam.elimde hec ne qalmayib tamamlanmamis universitetden basqa.tek tenha bu dunyada yalnizam valideynlerm de menden uz donderib qalmisam bir men ,bir de tamamlanmamis universitetim.
Cavanlar size ise onu demek isteyirem,hec vaxt calisin sevmeyin.cunki sevilen sevmir,sevene de qiymet verilmir!agli olan sevmir,sevenin ise agli olmur.xahis edirem mene meslehet verin men ne edim indi?meslehete boyuk ehtiyacim var.