bilməlidir ki, bu ehsan Allah dərgahında o zaman məqbuldur ki, namaz məqbul hesab edilsin. Eləcə də, pak qəlbliliyin qəbulu, namazın qəbuluna bağlıdır. Namaz qəbul olunduğu surətdə, digər əməllər də qəbuldur. Imam Sadiq (ə) buyurur: "Bəndədən (Qiyamətdə) soruşulan ilk şey namazdır, əgər namazı qəbul olunsa, digər əməlləri də qəbul olunacaqdır. Namazı qəbul olunmadığı halda, başqa əməlləri də qəbul olunmayacaqdır." Həzrət Əli (ə) buyurur: "Bil ki, bütün əməllərin namazına bağlıdır"

Bundan əlavə, namaz qılmadığı halda "pak qəlbli" olduğuna iddialı olan kəsim, namaz qılmaqla Allahın hüzurunda kiçilən şəxslərin təmiz niyyətli, pak qəlbli olduğunu şübhə altına alır. Məgər namazı olmayan "pak qəlblilər" ilahi elçilərdən-peyğəmbərlərdən üstün, qəlbləri Onların (peyğəmbərlərin) qəlbindən də pakdırmı? Həmin şəxslər buna da iddialıdırlarmı? "Biz onları əmrimizlə (insanları) doğru yola gətirən imamlar (rəhbərlər) etdik. Biz onları xeyirli işlər görməyi, namaz qılmağı və zəkat verməyi vəhy etdik." (Ənbiya, 73) Ayədə söhbət peyğəmbərlərdən gedir və onlara namaz qılmağın əmr olunmasından danışılır. Həzrət Ibrahim (ə) Allaha belə dua edir: "Ey Rəbbim! Məni də, nəslimdən olanları da (vaxtlı-vaxtında, lazımınca) namaz qılan et." (Ibrahim 40) "Musaya və qardaşına: "Camaatınız üçün Misirdə evlər tikdirib onları qiblə (namazgah) edin, namaz qılın və möminləri (zəfərlə, Cənnətlə) müjdələyin!" - deyə vəhy etdik." (Yunis 87) Həzrət Musaya (ə) nazil olan ilk vəhydə buyurulur: "Mən, həqiqətən, Allaham. Məndən başqa heç bir tanrı yoxdur. Mənə ibadət et və Məni anmaq üçün namaz qıl!"


Son olaraq bir məqamı diqqətinizə çatdırmaq istərdik. Yəqin ki, çoxlarımız hansı səbəbdən şeytanın lənətlənib Allah dərgahından qovulması haqqında az-çox məlumatlıyıq. Allah Adəmi xəlq etdikdən sonra mələklərə, Həzrət Adəmə (ə) səcdə etmələrini əmr edir. (bu səcdə ibadət yox, hörmət əlamətidir və əslində Allaha edilən səcdədir) Şeytan da, təkəbbürlənərək, Adəmdən üstün olduğunu düşünərək səcdə və