, insanı arzu edilən gerçək xoşbəxtlikdən məhrum edən hər şeyi haram elan etmiş və bədbəxtlik çuxuruna düşməyə aparan bütün keçidləri bağlamışdır.

İslamiyyət, şəriətin qanunları ilə ziddiyyət təşkil etməyən, kamal nərdivanın pillələrini çıxmağı maneə törətməyən, dünya həyatına aid bütün nemətləri, həzzləri və gözəllikləri sərbəst elan etmiş, uca məqsədlərə paralel və o məqsədlərlə eş zamanlı olaraq bu dünyalıq həzzlərin qanunlarını təyin etmiş, bunların içində zərərli olanları haram edərək insana mənimsənməsi yaraşanları lazımlı və fərz saymışdır.

İslam, qadına son dərəcə böyük bir diqqət göstərmiş, onu ailənin təməl direği və evlilik həyatında xoşbəxtliyin təməli qəbul etmiş, ona şərəfini və qürurunu zəmanət edən, özünün, uşaqlarının, içində yaşadığı cəmiyyətin xoşbəxtliyini reallaşdıran haqqlar tanımış və vəzifələr yükləmişdir.

Qısacası İslamiyyət, insan cəmiyyətinin inkişafı və irəliləməsi üçün ehtiyac duyacağı heç bir qanuni tənzimləməni laqeyd yanaşmamışdır.

Peyğəmbərimizin Vəfatı və Dəfn edilməsi

Hz. Əli, Peyğəmbərimizlə həyatının son anlarına qədər kölgənin kölgə sahibi ilə olan birliyi kimi bərabər idi. Bu ayrılmazlıq əlaqəsi müddətində Peyğəmbərimiz ona tövsiyələrdə ol/tapılar, məlumat verər və sirlərini onun yanına buraxardı. Peyğəmbərimiz son anlarında: "Mənə qardaşımı çağırın!" dedi. O sırada Peyğəmbərimiz onu bir iş üçün bir yerə göndərmişdi. Peyğəmbərimizin onun çağrılmasını istəməsi üzərinə başda bəzi Müsəlmanlar dərhal yanına qaçdılar. Lakin Hz. Əli gələnə qədər kimsəylə danışmadı. Hz. Əli gəldiyində Peyğəmbərimiz özünə: "Mənə yaxınlaş!" dedi. Hz. Əlinin özünə yaxınlaşması üzərinə Peyğəmbərimiz ona söykəndi. Bir müddət ona söykənən qalaraq özünə bir şeylər söylədi və arxasından özündə son nəfəsini vermə əlamətləri görüldü.[2] Bir müddət sonra Hz. Əlinin məşhur xütbəsindən birində ifadə etdiyi kimi, Allahın Elçisi, onun qucağındaykən vəfat etdi.[3]

Mədinə xalqı, sevdiklərinin ayrılmasının hüznü ilə Allah Rəsulunun evindən yüksələn