qışqırıqlardan və fəryadlardan onun öldüyünü öyrəndilər. Allahın qullarının ən şərəflisinin axirət səfərinə çıxmış olması, ürəklərin yuvalarından çıxacaqmış kimi çarpmalarına gətirib çıxaran bir şok təsiri meydana gətirdi. Peyğəmbərimizin vəfatı, atəşin quru otlar arasında yayılmasına bənzəyən bir sürətlə Mədinə xalqı arasında yarıldı. İnsanlar hüzndən özlərini itirmə mərhələsinə girdilər. Halbuki Peyğəmbərimiz bu acı/ağrılı hadisənin daha əvvəl zəminini hazırlamış, şəxsən özü ölümə yaxın olduğunu bir neçə dəfə xəbər vermiş, ümmətə vəkili və özündən sonrakı xəlifəsi olan Əbu Talib oğulu Əliyə lazım olan itaəti göstərməsini vəsiyyət etmişdi. Onun vəfatı Müsəlmanların vicdanlarını sarsıdan ağır bir zərbə oldu. Mədinə şəhəri, xalqı ilə birlikdə həyəcan qasırğasına tutuldu. Bu sırada Hattap oğulu Ömərin söylədiyi bir söz qarşısında Peyğəmbərimizin evi qarşısında toplanan insanların qarışıqlığı dözərək artdı. Ömər, hər kəsi qılıncı ilə hədələyərək belə deyirdi: "Bəzi münafiqlər Peyğəmbərimizin öldüyünü iddia edirlər. Vallah, o ölmədi. Lakin İmran oğulu Musa necə Rəbbinə getdisə o da Rəbbinə getdi."[4]

Hərçənd Musa Peyğəmbərin (ə.s) ölümü ilə Peyğəmbərimizin (s.ə.ə) vəfatı arasında bənzərlik yox idi; lakin Ömərin daha sonra sərgilədiyi tutumlar, bəlkə də onun bu müqayisə etmədə nə üçün israr etdiyi sualı üzərindəki pərdəni qaldırar. Çünki bu sözü qəti o da duy/eşitmişdi Peyğəmbərin özündən: "Əlinin mənə qarşı olan mövqesini, Harunun Musaya qarşı olan mövqesi kimidir."

Ardından Əbubəkr və Ömər bəzi yoldaşları ilə birlikdə, Peyğəmbərimizin vəfatı sonrasında yerinə kimin xəlifə olacağı mövzusunda fövqəladə bir yığıncaq üçün dərhal Saideoğullarına aid kölgəliyə getdilər. Belə bir yığıncağa qatılmağa xərclərkən, Əbu Talib oğulu Əlinin xəlifə olaraq təyin edilmiş olduğunu və özlərinin də ona beyət etdiklərini unutmuş göründükləri kimi, ayrıca Peyğəmbərimizin hələ soyumamış yatan ölü bədəninə hörmətsizlik sayılan bir davranış sərgiləyirdilər.

Əbu Talib oğulu Əli ilə