ə onun ailəsinə gəlincə; onlar, Peyğəmbərimizin cənazə hazırlığı və torpağa verilməsi ilə məşğul oldular. Hz. Əli, Peyğəmbərimizin ölüsünü, geydiyi köynəyi üzərindən çıxarmadan yudu. Cənazəni yuma işində ona Abdulmuttalip oğulu Abbas ilə oğulu Fazl kömək etdi. Hz. Əli, cənazəni yuyarkən: "Atam anam sənə qurban olsun; sağlığında da, ölü ikən də nə gözəl iy verirsən!" deyirdi.[5]

Sonra Peyğəmbərimizin mübarək naaşını bir sidrin üzərinə qoydular. Hz. Əli belə dedi: "Peyğəmbərimiz ölü və ya diri olsun imamımızdır. Buna görə qruplar halında arxa arxaya yanına girsinlər və cənazə namazını edib getsinlər." Onun cənazə namazını ilk edənlər Hz. Əli ilə Haşimoğulları oldu. Sonra bunların arxasından ensar Müsəlmanları cənazə namazı etdilər. [6]

Arxasından Hz. Əli, Peyğəmbərimizin cənazəsinin qarşısına keçərək bunları söylədi: "Allahın salamı, rəhməti və bərəkəti üzərinə olsun ey Peyğəmbər! Allahım, onun özünə endirilən ilahi mesajı təbliğ etdiyinə, ümmətinə nəsihət verdiyinə, Allahın dinini üstün gətirərək sözünü tamam etdirməsinə qədər onun yolunda cihad etdiyinə şahidlik edirik. Allahım, bizi Allahın ona endirdiyi mesaja uyanlardan, onun arxasından göstərdiyi yolda sabit qalanlardan et və bizi onunla bir araya gətir!" Hz. Əli bu sözləri söyləyərkən orada ol/tapılanlar "amin" deyirdi. Beləcə onun cənazə namazını əvvəl kişilər, sonra qadınlar və sonra da uşaqlar etdi.[7]

Saideoğulları Kölgəliyinə gedən səhabələrin heç biri Peyğəmbərimizin dəfn edilməsinə və cənazə namazına qatılmadı. Halbuki rəsulların sonuncusu olan Peyğəmbərimiz, bütün insanlara gerçək xoşbəxtliyin yolunu göstərmişdi, özlərinə açıqladığı təlimatlara uymaları şərti ilə o xoşbəxtliyə çatmağı da zəmanət etmişdi. Peyğəmbərimizin şərhlərinə görə xoşbəxtlik yolu, biri digərinin yerinə keçməyən iki əhəmiyyətli əmanət olan təməl qaynağa sarılmaqdır. Peyğəmbərimiz bu mövzuda belə deyir:

"Ey insanlar, mən sizin qabaqcılınız, öndən gedəninizim. Sizlər hovuzumun başında mənə gələcəksiniz. Mən sizə iki