ərdəmlilik dərəcəsinə yüksəlmiş əxlaq nümunələrinin tamamlayıcısı olaraq, gözəl sifətlərin təşviqçisi olaraq, hər cür yaxşının əmr edicisi və hər cür pisin qadağan edicisi olaraq göndərdi.

Peyğəmbərliklə vəzifələndirilər vəzifələndirilməz dərhal işə qoyuldu. Vəzifəsinin şüurunda olaraq bütün dünyanın qarşısında dayanıb hər kəsi tək, yaradıcı, ruzi verici, hər hadisəyə və inkişafa malik, faydanı və zərəri əlində tutan, suverenlikdə ortağı olmayan və heç bir tayı tapılmayan Allaha iman etməyə çağırdı. Qabaqcıl möminlərdən ibarət yaranan bağlılar və dəstəkçilər toplamaya giriş idi.

Çağırış vəzifəsinə başlamasının üzərindən üç və ya beş il keçdikdən sonra uca Allah ona, yaxın qohumlarını xəbərdar etməsini əmr etdi. Arxasından elçilik vəzifəsini elan edərək İslamı sevənlərin, möminlər safına qatılması yolunda açıq çağırış etməklə əmr edildi.

O andan etibarən Qüreyş qəbiləsi Peyğəmbərimizin (s.ə.ə) önünə müxtəlif maneə çıxarmağa, çağırışın yayılmasını önləməyə, beləcə Allah yolunun önünü kəsməyə başladı. Buna qarşılıq Peyğəmbərimiz (s.ə.ə), çağırışı üçün Məkkə xaricində yeni bir pəncərə açmağa yönəldi. Bu məqsədlə Habeşistana Müsəlmanlardan ibarət yaranan bir neçə heyət göndərdi. Çünki bu ölkənin hökmdarı daha əvvəl ölkəsinə gələn Əbu Talib oğulu Cəfər başçılığındakı bəzi Müsəlmanları yaxşı qarşılamış və onlar da oraya yerləşmişlər idi. Necə ki Cəfər, Hicri yeddinci ilə qədər bu ölkədən ayrılmamışdı.

Qüreyşlilər, Habeşistan hökmdarını Müsəlmanlara qarşı qışqırdan səylərinin müvəffəqiyyətli olmadığını görüncə, yeni bir plan tətbiqə başladılar. Bu plan Müsəlmanlara iqtisadi, ictimai və siyasi embarqo və əhatə etmə söykəmək oldu. Bu embarqo üç il davam etdi. Qüreyşlilər bu embarqonun Peyğəmbərimizi (s.ə.ə), Əbu Talibi və Haşimi qəbiləsinin digər mənsublarını düzə gətirməsindən ümid qəticə əhatə etməyi qaldırdılar. Ancaq embarqo nəşr/təzyiqindən zəfərlə çıxan Peyğəmbərimiz (s.ə.ə) və qəbiləsi, peyğəmbərliyin onuncu ilində Əbu Talib ilə Xətti tərəfindənin