a məhşur
olar.
Agah olun! Hər kim Ali-Məhəmmədlə düşmənçilik edib ölsə kafirdir.
Agah olun! Hər kim Ali-Məhəmmədə qarşı kinli olsa behiştin iyini belə
hiss etməyəcək.”
Bu rəvayətlərin hamısını “Təfsiri-Kəşşafın” müəllifi nəql
etmişdir.
Mən (Fəxr Razi) isə deyirəm: “Ali-Məhəmməd” Peyğəmbər (s) ilə
rabitələri daha sıx və möhkəm olan şəxslərdir. Sözsüz ki, Əli,
Fatimə, Həsən və Hüseynin başqalarına nisbətən daha çox o Həzrətlə
rabitələri və bağlılıqları var idi. Bunun inkar olunmaz bir həqiqət
olması bütün müsəlmanlar tərəfindən qəbul olunmuşdur. Deməli,
Ali-Məhəmməd adlarını zikr etdyimiz şəxslərdir. Lakin bəzilərinin
fikrincə ayədə zikr olunmuş (“Əl-qurba” - ən yaxınlar) dan məqsəd
“qohum-əqraba” və bəzilərinin nəzərincə “ümmət”dir. Yenə də
hər iki halda onlar (Əli, Fatimə, Həsən və Hüseyn) Ali-Məhəmməddən
sayılacaq. Beləliklə Əli, Fatimə, Həsən və Hüseynin Ali-Məhəmməd
olması haqda heç bir şəkk-şübhə yoxdur. Amma bunlardan başqalarının
Ali-Məhəmməd olub-olmaması haqda müxtəlif fikirlər vardır.
...Ümumiyyətlə bir çox dəlillərə əsasən “məvəddət” ayəsi Əli,
Fatimə, Həsən və Hüseyn haqqında nazil olmuşdur.” (Fəxr Razi,
«Təfsiri-kəbir», Şura surəsi, 23-cü ayənin təfsirində.)
Həmçinin Təbəri İbn Abbasdan nəql edir ki, “məvəddət” ayəsi nazil
olduqdan sonra, müsəlmanlar Peyğəmbərin ətrafına cəmləşib soruşdular:
“Ey Allahın rəsulu, bizə məhəbbət və sevgisi vacib olan yaxınlarından
məqsəd kimlərdir? Həzrət Məhəmməd (s) onların cavabında buyurdu:
“Əli, Fatimə və iki oğlanları Həsən və Hüseyn” («Zəxairül-üqba fi
mənaqibi zəvil-qürba» səh. 25; «Möcəmi-kəbir» c. 1, səh. 125; Heysəmi,
«Məcməüz-zəvaid», c. 2, səh. 25; İbn Cəbbar Maliki,
«Əl-füsulül-mühimmə», səh. 29; Qürtubi,
«Əl-camiül-əhkamul-Qur`an», c. 16, səh. 21 və sair...)
Təbiidir ki, Ali-Məhəmmədə (ə) həqiqi məhəbbət o zaman olar ki, onların
buyurduqlarına itaət olunsun. Çünki, itaətsiz məhəbbət Qur`an və
Peyğəmbərin məntiqi ilə heç bir şəkildə uzlaşmır. Necə