n edirlər. (və deyirlər:) Biz yalnız Allaha xatir sizə ehsan edirik və
bunun qarşılığında sizdən heç bir əvəz və təşəkkür istəmirik. Biz
qaranlıq və vəhşətli gündən (qiyamətdən) Rəbbimizə (necə cavab
verəcəyik) deyə qorxuruq. (onlar belə olduqları üçün Tanrı da, onları o
günün şərindən amanda saxlayar və onlara sevinc və şadlıq nəsib edər.
Həmçinin səbr etdikləri üçün behişt və (orada) ipək paltarlar ilə
mükafatlanarlar. Taxtlara söykənib (rahatlanarlar), orada nə günəş (qızmar
isti), nə də sərt so
yuq görəcəklər. Ağaclarının kölgəsi üstlərinə düşəcək, meyvələri
də onların qarşılarında olacaqdır. Gümüş və büllur qablar onların
ətrafında dolanarlar. Gümüşdən olan elə billur (qədəhlərlə) ki,
(xidmətçilər) onları (sahiblərinə) münasib ölçüdə müəyyən etmişlər.
Onlar behiştdə zəncəfil ilə qarışmış su kasasından içərlər. Bu su
çeşməsini orada «Səlsəbil » adlandırırlar. Orada onların dövrəsində
behişt cavanları dolanar ki, əgər onları görsəniz (yerə) səpilmiş
mirvarilərə bənzədərsiniz. Əgər oranı (behişti) görsəniz çoxlu
nemətləri və əzəmətli hakimiyyəti müşahidə edərsiniz! Onların
üzərlərində taftadan və atlazdan (nazik və qalın ipəkdən) yaşıl libaslar
vardır. Və gümüş, bilərziklər ilə bəzənərlər. Rəbbi onlara çox pak
bir su içirdər. Doğurdan da «bu sizin mükafatınızdır və zəhmətiniz
qiymətləndirilir.»
Şiə və sünni təfsirçilərin əksəriyəti yazırlar: Bu ayələr Həzrət
Əli, Həzrət Fatimə, Həzrət Həsən, Həzrət Hüseyn və onların xadiməsi
Fizzə xanımın şənində nazil olmuşdur.
Xatırladaq ki, «İhqaqul-həqq» kitabının 3-cü və 9-cu cildində 150-dən
çox (təkcə) sünni rəvayətləri gətirilmişdir ki, yuxarıdakı ayələrin
adlarını zikr etdiyimiz şəxslərin şənində nazil olmasına dəlalət
edirlər. Biz isə bu məzmunda onlarla sünni mənbələrində yazılmış
rəvayətlərdən yalnız bir rəvayəti nəzərinizə çatdırırıq:
Böyük sünni təfsirçisi olan Alusi, İbni Abbasdan mötəbər sənəd ilə nəql
edir:
«Həsən və Hüseyn xəstələnmişdilər. Onların babaları Məhəmməd (s)