BİSMİLLAHİR-RƏHMANİR-RƏHİM
PEYĞƏMBƏR AĞLAYIBMI?

Sonuncu imamımız həzrət Sahibəzzamanın (əc.) qeybdə olduğu uzun müddətli qeybəçəkilmə dövrü fitnə-fəsadların, dini etiqad və əməllərə yönəlmiş şübhələrin yayıması və bəşər tarixində indiyədək misli görünməmiş ilahi imtahanlar dövrüdür. Hədislərimizdə dövrünü yaşadığımız axırəzzaman dövrü çox qorxulu xüsusiyyətlərlə bəyan olunmuşdiur. Bəyan edilmişdir ki, bu dövrdə dində sabitqədəm qalanlar çox az olacaq, müsəlmanların əksəriyyəti və etiqadlı-imanlı insanlar öz yollarını azacaqlar.

İmam Mehdinin (əc.) zühurundən əvvəlki axırəzzaman dövründə müsəlmanların üzləşəcəyi ən böyük fitnələrdən biri etiqdlara yönəlmiş şəkk-şübhələrdir. Bununla da iki qrup-hidayət olmuşlar və yolunu azmışlar şəffaf surətdə bir-birlərindən ayrılacaqlar.

Buna əsasən, əziz möminlərə tövsiyə olunur ki, qarşılaşdıqları etiqadi və əməli şübhələri münasib yollarla araşdıraraq, öz imanlarını zühura kimi düzgün şəkildə qorusunlar.

İndi isə, tarixçi alim, Əllamə Əskərinin müəllifi olduğu, çox təbii və insani bir iş olan dünyadan köçənlərə ağlamaq barədə olan məqaləni diqqətinizə çatdırırıq.
1.Peyğəmbərin (s) Səd ibn Übadənin xəstələnməsinə ağlaması:
Allahın Rəsulu (s) buyurdu: "Xəttab oğlu! Onlarla işin olmasın, çünki dərdləri təzə, gözləri yaşlı, canları müsibətə düçar olubdur" ("Müsnəd"i-Əhməd, 1/273, 408 və bu məzmuna yaxın, s. 333).


Müslimin "Səhih" kitabında Əbdüllah ibn Ömərdən nəql olunan rəvayətdə o, deyir: - Səd ibn Übadə xəstələnmişdi, Allahın Rəsulu (s) ona baş çəkmək üçün Əbdürrəhman ibn Övf, Səd ibn Əbi Vəqqas, Əbdullah ibn Məsudla birlikdə onun görüşünə getdilər. Onun yatağına yaxınlaşdıqda bayıldığını gördülər (huşunu itirmişdi). Peyğəmbər (s) buyurdu: -O, dünyasını dəyişibdir? Dedilər: -Xeyr, ey Allahın Rəsulu (s). Peyğəmbər ağladı. Camaat onun bu halını görüb ağlamağa başladı. Buyurdu: -Eşitməyibsiniz ki, Allah ağlar göz sahibinə əzab verməz, həmçinin kədərlənmiş şəxsə də. Lakin buna görə – əli ilə dilinə işarə edib