siyasətdən, ədəbiyyatdan, futboldan danışa-danışa vaxt öldürürdülər.

Üçüncü dərsdə, seminarda Nihatla Türkiyə-Rusiya münasibətlərindən, Ərdoğan hökümətinin Kürd Açılımı proqramından, axırda Sürix protokolundan danışdılar və mübahisə başladı. Müəllim deyirdi ki, Türkiyə heç düz eləmədi, tələbə isə əmin idi ki, “Büyük Millet Meclisi protokolu ratifikasiya etməyəcək”.

- Hocam, Türkiye hiç bir zaman Azerbaycanı yalnız birakmaz.
- Deyirsən də. Bəs Sürix protokolu? – Eyvaz acı-acı gülümsədi.
- Büyük Millet Meclisi onu ratifikasiya etmiyecek.
- Ha-ha-ha. Nasıl ratifikasiya etmiyəcək, Nihatcim? – Eyvaz müəllim istehzayla gülüb dedi. – O cür sənədə imza atıblar. Üstəlik, dış işləri bakanları səviyyəsində, başlarının üstündə Lavrovla Hillari Klinton dayanmışdı. Sən Ərdoğanın mətbuat katibi kimi danışma, reallıqdan danış. Boynuna al ki…
- Bakarız, hocam. Erdoğan sadece manevra yapıyor.
(Doğrudan da, Türkiyə parlamenti o protokolları, bildiyiniz kimi, ratifikasiya etmədi.)
Nihat dördüncü dərsdən sonra iki dəfə dalbadal Eyvaz müəllimin dərslərinə gəlmədi. Yeddinci dərs, mühazirənin ortasında qapını döyüb auditoriyaya girdi. Beş dəqiqəlik tənəffüs vaxtı dediyi ilk söz bu oldu:
- Eyvaz hoca, üzr dilerim, iki derse katılamadım .
- Olmaz böylə, Nihatcim, bir dəfə qayıb yazmadım, dedim, bəlkə işin çıxıb, gələn dəfə gələrsən dərsə, – Eyvaz hoca, düzü, əsəbiləşmişdi. – Amma keçən dəfə yazdım. Gəlmiyəcəksənsə, mobil nömrəmi bilirsən, zəng elə, ya sms yaz, öncədən xəbərdar et məni.
- Siz kayıb yazın, bunun hiç bir sakıncası yok. Haklısız, hocam. Size bunu önceden söylemem lazımdı. Okey, şimdi durumu anlatayım size. Kendim burda Osmanbey mağazasında çalışıyorum. Universitede eyitim harcı sorunum var, benim kendi harclarım, universteye tüm derslere katılmak bana çok zor. Rica ederim, mümkünse, kayıb yazsanız da, dekanlıqda benimle ilgili sadece hiç bir şey söylemeyin. Zaten kendileri biliyorlar.
Nihat bunları çəkinə-çəkinə desə də,