, Eyvaz anladı ki, qayıb məsələsinin həqiqətən “sakıncası” yoxdu. Üstəlik, arxayın-arxayın danışması semestrin sonunda o qayıbların “qeyb olacağı” mənasına gəlirdi.
- Yaxşı, kəndiləri bilirsə, sən demişkən, sakıncası yoxdu. – Eyvaz sakitləşdi. – Onda, heç olmasa, semestrin sonunda iki-üç dəfə dərsə gəl, auditoriyada görün, rektorluqdan gələn olar, yoxlama-filan olar. Yəni sənin özünə görə deyirəm.
- Olur, hocam, şirketden izin alıb son iki-üç ders gelirim.

Eyvaz hoca çox vaxt işləyib, özlərini, ailələrini dolandıran türk, qeyri-türk, bakalavr, magistr tələbələrə güzəşt edir, jurnala mümkün qədər az “q”, “н/б” (qayıb, не был(а)) yazmağa çalışır, imtahanda belələrinə yüksək qiymət yazmasa da, aşağı bal verib kəsmirdi. Gecə növbəsində işləyən tələbə səhər birinci dərsə gəlməyəndə, dekan müavini onu jurnalda qayıb yazmadığına görə tənbeh edəndə, Eyvaz müəllim yalandan “bağışlayın, gözümdən qaçıb” deyirdi.

Nihat söz verdiyi kimi semestrin son üç dərsin birincisinə gəldi, üstəlik, on sərbəst iş də yazıb gətirdi. Müəllim bir-ikisini başdan ayağa oxudu, gördü ki, “copy, paste” (internetdən köçürmə) olsa da, arada öz fikirlərini də yazıb.
- Doqquz yazıram, qane edir? – soruşdu.
- Ciddimi söylüyorsunuz? – Nihatın gözləri işıqlandı.
- Qane eləmir? – Eyvaz bic-bic gülümsədi.
- Yok, yok, hocam. Dokuz bana çok, yani sekkiz de yazsaydınız…

Müəllim qələmini götürüb 9 yazıb yanında imzasını qoydu.

- Ooo, çox sağ olun, hocam, siz beni machup etdiniz . O zaman ben size Osmanbeyden bir gömlek hediye olarak getiririm.
- Hmm, rüşvət təklif edirsən? – hoca gülə-gülə dedi.
- Ya olurmu, hocam, rüşvet nə demek. Bu sadece hediye, rüşvet o zaman olurdı ki, siz kendiniz benden gömlek talep edeydiniz. Beyazmı, siyahmı? Ya zevqinize uyğun olanı varsa?..
- Yox, sağ ol, Nihat. Allah razı olsun, mən sənə bu doqquzu tam ürəklə yazdım. Evdə gömləyim çoxdu. Rüşvət məsələsini də şaka yapdım.
- Hocam, beyaz gömlek size yakışar,