ol. Sən necəsən? – bacarmadı, özünü bir təhər məcbur edib gülüməsədi. Amma eyni vaxtda da düşündü ki, bəlkə Nihat onun yalançı təbəssümünün mənasını başa düşər.
- Hamd olsun, iyiyim.

Suriyaya qarşı BMT-nin son sanksiyalarıyla bağlı sullar verdi, soruşdu ki, İrana hücum nə vaxt olacaq, hücum olsa, cümhurbaşkanı İlham Əliyev nə yapacaq, Sarkisyan nə yapacaq və s. və s.

Suallara cavab verə-verə hocası ilk dəfə olaraq tələbəsinə sual vermədi. İçindənsə zarafata salıb “Ya Nihatcim, gömlek getirecekdin, ne oldu?” soruşmaq keçirdi. Elə bilirdi, cavabında “Ya hocam, getireceyim, mutlaka getireceyim” kimi bir şey deyəcək. O isə qayıdıb deyəcəkdi: “Boş ver ya, şaka yapdım”. “Ən yaxşısı odur ki, özümü soyuq, etinasız göstərim”, – qərarına gəldi. Nihat müəlliminin soyuq, quru davranışını hiss etdi, amma səbəbini, deyəsən, hələ də başa düşmədi. Və əlverişli sükut yaranan kimi müəllim risk edib ona bir növ istiqamətləndirici sual verdi (bir növ niyyətini çatdırdı):

- Çalışdığın şirkətdə işlərin nasıl? İşində bir zorluk-filan varmı?
- Bir az zor. Amma yetiririm. Şimdi bazi hesap işleri var, bitirmek üzereyim.
- Patronun necə adamdı? Səni başa düşürmü?
- Iyi insandı. Bir-birimizi iyi anlıyoruz. Azeriler demişkən, yola verir beni.
- Önəmli olan da budur.
- Evet, ona ne lazım, işini zamanında yapmak. Benim de işim paramı almak.
- Lap yaxşı, lap yaxşı.

“Yox, tutmadı”. Uzun müddətdi müəllimi qıdıqlayan şeytan, bir də anasıyla arvadının köynək məsələsi ilə bağlı tez-tez baş-beynini aparmaları axırda onu mətləbə gətirib çıxardı:
- Nihatcim, bir şey soruşum səndən.
- Buyurun hocam.
- Yeni il öncəsi sizin mağazalarda endirim olacaqmı?
- Tabii, olacak. Şirketimizde bayram öncesi her zaman indirimler oluyor.

Bunu deyəndən sonra Nihat birdən duruxdu, deyəsən, verdiyi söz yadına düşdü. Xoşagəlməz sükut yarandı. Tələbə fikrə getdi, sonra sifətinə məzlumluq ifadəsi çökdü. Və birdən nədənsə, qəribə-qəribə gülümsədi.